شماره تلفن تماس با ما

051-34225776

 

My title

اصفهان، پایتخت فرهنگی جهان اسلام

اصفهان، پایتخت فرهنگی جهان اسلام
اصفهان در سال ۲۰۰۶ میلادی به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام معرفی شده است. شهری باستانی با زیبایی‌های فراوان که هر گردشگری را به خود جذب می‌کند.
بدون تردید آثار باقی‌مانده از گذشتگان ما، در این شهر از چنان جذابیتی برخوردار است که توانایی پذیرایی از همه‌ی این مشتاقان در این شهر نیست و همین امر توجه بیش از گذشته مردم و مسوولین را طلب می‌کند تا با برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت این پایتخت فرهنگی جهان اسلام و حتی فراتر از آن پایتخت فرهنگی جهان را دریابند تا بیش از آنچه هست، نمود یابد. شهر باستانی و زیبای اصفهان با عناصر فراوان و در خور توجه میراث فرهنگی و گردشگری هنوز باید راه درازی را طی کند تا به شهری بین‌المللی تبدیل شود. در این شهر هنوز تعداد هتلهای ۴ و ۵ ستاره به اندازه‌ی انگشتان یک دست هم نرسیده است. هرچند در این اواخر حرکت‌های رو به جلوی از طرف بخش خصوصی در جهت ساخت هتل انجام گرفته است اما هنوز کافی به نظر نمی‌رسد. هتل چهار ستاره آسمان نمادی روشن از نگاه ویژه بخش خصوصی به مقوله‌ی گردشگری این استان است.
● اصفهان، پایتخت فرهنگی جهان اسلام
شهر اصفهان، مرکز استان اصفهان واقع در مرکز ایران در جلگه سبز و خرم زاینده‌رود واقع شده است. این شهر از شمال به شهرستانهای اردستان و نطنز و کاشان، از جنوب به شهر رضا، از مشرق به نائین و استان یزد و از مغرب به نجف‌آباد محدود است.
مساحت شهر اصفهان در حدود ۱۵۲۶۳ کیلومتر مربع است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۵۷۰ متر و جمعیت آن ۰۰۰/۶۰۰/۱ نفر می‌باشد.
شهر اصفهان از بخش‌های کوهپایه، میمه، جرقویه و برخوار تشکیل شده است. اصفهان در منطقه‌ای واقع شده که مردم آن را جلگه می‌نامند. ادامه این جلگه‌های رسوبی به دشت‌های نسبتاً وسیع ختم می‌شود. بنابراین می‌توان گفت که اصفهان از دشت و جلگه رسوبی تشکیل شده است. آب و هوای اصفهان نیمه صحرایی و معتدل است و فصول چهارگانه منظمی دارد.
شهر اصفهان در مسیر تلاقی راههای شمالی و جنوبی ایران واقع شده و این نکته موقعیت ممتازی به آن بخشیده است.
● آثار تاریخی اصفهان
▪ پل شهرستان
قدیمی‌ترین پل زاینده‌رود، پل شهرستان است که در ۴ کیلومتری شرق اصفهان قرار گرفته و در حال حاضر در محدوده‌ی شهر است. این پل در قدیم جسر حسین و پل جی نیز نامیده می‌شد. مافروخی اصفهانی در کتاب محاسن اصفهان که به زبان عربی است از این پل به نام جسر حسین یاد کرده است و عماراتی را که نزدیک آن هستند به نام قصر مغیره و قصر یحینی نام می‌برد.
به نظر متخصصین و نویسندگان این پل در زمان ساسانیان احداث شده و در زمان دیلمیان و سلجوقیان تعمیر و مرمت شده است. البته کتبیه یا نشانه‌ای که موید این مطلب باشد در پل موجود نیست اما سبک معماری و مشابهت آن با پل‌های دوره ساسانی که در بعضی نقاط پابرجاست موجب ابراز این عقیده شده است.
علت آن که این پل شهرستان نامیده می‌شود این است که در روستایی به همین نام در شرق اصفهان واقع شده است. در نزدیکی پل بقعه الراشد بالله خلیفه عباسی قرار دارد که در سال ۵۳۲ هجری قمری در اصفهان به دست یکی از فدائیان اسماعیلی کشته شد.
اکثر سیاحان و جهانگردان درباره پل شهرستان به تفصیل مطلب نوشته و آن را توصیف کرده‌اند. فردریچاردز از این پل به عنوان یک پل جنگی و نظامی یاد کرده و آن را تنها نمونه‌ای از پل‌های جنگی قدیم می‌نویسد.
در سال‌های اخیر پل شهرستان نیز مانند سایر پلهایی که بر روی زاینده‌رود احداث شده مورد مرمت قرار گرفته است. پل شهرستان از این نظر که قدیم‌ترین پل موجود در اصفهان است و از آثاری است که بنای آن به قبل از اسلام می‌رسد حائز اهمیت بوده و به همین دلیل نیز مشهور است.
▪ مسجد مصری
در محله جوباره مسجد کوچکی قرار دارد که در سال ۱۰۶۱ هجری قمری در زمان سلطنت شاه عباس دوم ساخته شده است. علت نامگذاری مسجد به مصری این است که بانی مسجد شخصی به نام حاجی میرزاخان بوده که به تاجر مصری معروف بوده است.
کتیبه‌ای که بر یک لوح سنگ مرمر در داخل مسجد است بیانگر این مطلب است. بر این لوحه که نویسنده‌ی آن محمدرضا امامی است با خط نستعلیق برجسته اشعاری نوشته شده که مصراع آخر آن تاریخ ۱۰۶۱ هجری قمری را نشان می‌دهد.
سردر ورودی که جدیدتر است دارای تاریخ ۱۱۱۶ هجری قمری است. کتیبه این سردر با خط ثلث سفید بر زمینه‌ی کاشی خشت لاجوردی به قلم جعفر بن عبدالله است.
مسجد مصری دارای ۲ سنگاب نفیس و زیبا است. یکی از آنها در خارج از مسجد و روبروی سردر آن واقع شده است. بر این سنگاب با خط ثلث برجسته بر سنگ سیاه نام واقف آن و تاریخ ۱۲۰۰ هجری قمری نوشته شده است.
در داخل مسجد نیز سنگابی است که بر کتیبه‌ی آن به خط نستعلیق برجسته عباراتی در مورد نگاهداری سنگاب و تاریخ ۱۲۴۳ هجری نوشته شده است.
▪ کلیسای وانک
این کلیسا که به نامهای سن سور و آمنا پرکیچ نیز نامیده می‌شود بزرگترین کلیسای جلفا است. این کلیسای باشکوه در سال ۱۰۱۵ هجری قمری برابر با ۱۶۰۵ میلادی در اراضی باغ زرشک احداث شد و پس از ۵۰ سال در سال ۱۰۶۵ هجری قمری برابر با ۱۶۵۵ میلادی توسعه یافت و به صورت امروز درآمد. این کلیسا دارای گنبدی عظیم و دیوارهای رفیع و طاقهای بلند و زیباست که در حال حاضر محل اقامت خلیفه ارامنه ایران و هندوستان می‌باشد.
نمازخانه‌ی اصلی کلیسا که به شکل متوازی الاضلاع است شامل دو قسمت چهارگوش است که قسمت اول شبستان بنا و قسمت دوم که زیر گنبدخانه است محل اجرای مراسم و سرودهای مذهبی است. ازاره‌های دیوارها، را کاشی‌های خشتی چند رنگ فرا گرفته است. در قسمتهای بالای ازاره تصاویر بسیار زیبایی نقاشی شده‌اند که از کتب مقدس الهام گرفته شده و تمامی سطح فضای داخل گنبد را تزیین کرده است.
دور تا دور گنبد داستان خلقت آدم و حوا است که به وسیله نقاشان ارمنی ترسیم شده‌اند. بر محراب بسیار زیبای کلیسا نیز تصاویری از جمله تصویر حضرت مسیح (ع) نقاشی شده است. نمای خارجی گنبد کلیسا بدون تزیینات کاشیکاری است و با آجر ساده پوشانیده شده است.
در گوشه‌ی حیاط کلیسا برج ناقوس زیبا و بزرگی ساخته شده که بر چهار ستون سنگی استوار است. در گوشه‌ی دیگری از این حیاط و روبروی برج ناقوس ستون بلندی از سنگ به یادبود ۵/۱ میلیون نفر ارمنی ساخته شده که در سال ۱۹۱۵ میلادی قتل عام شده‌اند. در صحن حیاط کلیسا چند نفر ازارامنه مشهور از جمله چند اسقف اعظم و نمایندگان سیاسی کشورهای اروپایی که در اصفهان در گذشته‌اند به خاک سپرده شده‌اند.
کلیسای وانک دارای تاسیسات مختلفی مانند موزه و کتابخانه است. موزه کلیسا در سال ۱۳۲۲ هجری قمری برابر با ۱۹۰۵ میلادی ساخته شد. اشیایی که در سالن‌های آن به معرض تماشای بازدیدکنندگان گذاشته شده‌اند شامل تابلوهای نقاشی کار نقاشان اروپایی است که به کلیسا اهداء کرده‌اند. تعدادی کتب خطی نفیس نیز در این موزه نگهداری می‌شوند.
از جمله مجموعه‌های نفیس این موزه فرامینی است که در طول تاریخ صفویه به بعد سلاطین و حکام ایران درباره ارامنه صادر کرده‌اند. این فرامین از نظر بررسی تاریخ ارامه بسیار مهم و قابل ملاحظه بوده و در عداد منابع قابل اعتماد به شمار می‌روند.
از دیگر تاسیسات کلیسا چاپخانه است. این چاپخانه که به سعی و کوشش و ابتکار پیشوای ارامنه آن روزگار به نام خاچاطور کساراتسی GZARRTSSY در جلفا تاسیس شده بود در سال ۱۶۳۶ میلادی به عنوان اولین چاپخانه شروع به کار کرد و نخستین کتابی که به وسیله‌ی آن به چاپ رسید زبور داوود بود که از این کتاب فقط یک نسخه در دنیا موجود است و آن نیز در شهر آکسفورد انگلستان نگهداری می‌شود. تصویر این کتاب در موزه‌ی کلیسا در معرض بازدید عموم است.
کتابخانه‌ی کلیسای وانک نیز با ۲۵۰۰۰ جلد کتاب به عنوان یکی از بهترین منابع مورد استفاده محققین و پژوهشگران ارمنی و سایر ادیان قرار می‌گیرد.● موزه هنرهای تزیینی ایران
اصفهان شهری است که خود به عنوان «شهر- موزه» شناخته شده است و محور تاریخی- فرهنگی و بافت قدیم آن به ویژه میدان نقش جهان، در زمره میراث جهانی به ثبت رسیده است. عمارت تاریخی «رکیب‌خانه» که در مرکز شهر و در جوار بناهایی چون تالار اشرف، تالار تیموری، کاخ چهلستون، عالی‌قاپو و توحیدخانه قرار دارد از جمله بناهای بافت قدیم اصفهان به شمار می‌رود که در اوایل قرن یازدهم ه. ق مقارن با سلطنت شاه عباس اول به عنوان یکی از بناهای مجموعه دولتخانه صفوی احداث و جهت نگهداری لوازم سوارکاری، یراق و آلات مرکب‌های سلطنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت. عمارت رکیب‌خانه با انقراض حکومت صفویه، متروک شد و بعدها در دوران قاجار به دستور حاج حسین خان صدر اصفهانی احیاء شد.
در دوران حاکمیت مسعود میرزا ظل‌السلطان (فرزند ناصرالدین شاه قاجار)، پس از انجام الحاقات و تعمیراتی به سبک و سیاق روز به عنوان اندرونی اختصاصی، «ظل‌السلطان» مورد استفاده قرار می‌گرفت. در دوران پهلوی این ساختمان به اداره‌ی آمار و ثبت احوال اختصاص یافت و باز هم تغییراتی خصوصاً در جبهه غربی آن صورت گرفت.
در سال‌های پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، پیرو مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، سازمان میراث فرهنگی کشور درصدد برآمد تا عمارت تاریخی «رکیب‌خانه» را مرمت و بازسازی کرده و به آن عملکردی فرهنگی بخشد. لذا با صرف بیش از دو سال وقت و با انتقال حدود چهار هزار اثر فرهنگی- هنری از موزه هنرهای تزیینی سابق تهران و سایر خزانه‌های سازمان و همچنین تلاش مسوولین و کارشناسان میراث فرهنگی و استان اصفهان و حمایت و پشتیبانی استاندار وقت اصفهان، آقای مهندس جهانگیری، «گنجینه هنرهای ایران» در ۲۹ مرداد ماه ۱۳۷۵ شمسی به دست رییس‌جمهوری وقت آقای هاشمی رفسنجانی گشایش یافت و رسماً فعالیت خود را آغاز کرد.
● مینیاتور
مینیاتور، هنر ظریف نقاشی است که به جز ایران مشابه آن را در ژاپن و خاور دور و چین نیز می‌توان مشاهده کرد.
در مورد تاریخچه‌ی این هنر برخی از پژوهشگران عقیده دارند شخصی به نام غیاث‌الدین هنر مینیاتور را از چین به ایران آورد و مینیاتور چینی در ایران تکامل یافت و با گذراندن مراحل پیشرفت به تدریج از مینیاتور چینی متمایز شد.
از بررسی‌های تاریخی چنین استنباط می‌شود که هنرمندان مینیاتورساز ایرانی طراحی، رنگ‌آمیزی و مجسمه‌سازی چینی را با ادراک و ذوق خاص خود تغییر داده و دگرگونی‌هایی در آن به وجود آورده‌اند.
به هر حال، اگرچه واژه‌ی مینیاتور در نگاه اول بیگانه می‌نماید، اما شک نیست مینیاتور با ابعاد کنونی هنری ایرانی است که مکتب‌های مختلف همانند مکتب عباسی (بغداد) مکتب مغول، مکتب هرات را گذرانده و با ظهور صفویه و انتقال مرکز هنری ایران از هرات به تبریز و در شیوه‌ی آن نیز تحول به وجود آمده است.
با انتخاب اصفهان به پایتختی و حمایت همه جانبه‌ای که از هنرمندان و نقاشان و نگارگران به عمل آمد نقاشان چیره دستی ظهور کردند که شاهکارهای آنان امروز زینت‌بخش موزه‌های جهان است. در این عصر به دلیل گسترش ارتباط ایران با کشورهای اروپایی و آسیایی هنر ایران به کشورهای بیگانه معرفی شد و دوران صفویه آغاز فصل تازه‌ای در تاریخ مینیاتور ایران به حساب آمد. در زمان صفویه، هنرمندانی همچون رضا عباسی، محمد زمان نگارگر، محمد قاسم مشهور به سراجای نقاش و محمد یوسف مصور که با خلق آثار بی‌بدیل و منحصر به فرد این هنر را به نهایت اعتلاء رساندند.
در دوران معاصر، مینیاتور ایرانی جلوه درخشانی داشته و در طی صد سال اخیر آثار ممتازی به وجود آمده که بحث درباره‌ی جزییات آن سخن را به درازا خواهد کشاند.
▪ ساخت و ساز مینیاتور: ابزار و وسایلی که مورد لزوم یک هنرمند مینیاتور ساز است در مقایسه با سایر هنرهای ایرانی مانند خاتم‌سازی و قلمزنی و منبت کاری و … بسیار محدود است.
ابزار یک مینیاتوریست عبارت است از:
▪ قلم‌مو: در قدیم هنرمندان برای ساخت قلم‌مو از دم نرم سنجاب استفاده می‌کردند.
▪ بوم مینیاتور: که عبارت است از تخته، کاغذ، مقوا، فیبر، عاج، استخوان و…
▪ روغن: که برای محافظت اثر از آن استفاده می‌کنند.
▪ رنگ: که بیشتر مینیاتورسازان از رنگهای دست ساز خود استفاده می‌کرده‌اند.
▪ شیوه‌هایی که در ساخت مینیاتور وجود دارند عبارتند از: مینیاتور آبرنگ روحی- مینیاتور سیاه قلم رنگی- مینیاتور سفید قلم- مینیاتوریهای زیر روغنی.
علاوه بر آنکه در بناهای تاریخی از این هنر استفاده می‌شد و هنرمندان بزرگ عصر صفویه کاخ‌های عالی‌قاپو و چهلستون و هشت بهشت و … را با این هنر تزیین کردند صدها اثر که شامل: جلدهای آلبوم، تصاویر کتابها، قاب آینه‌ها و امثال آنها می‌باشند در موزه های ایران و خارج از کشور در معرض تماشای هنر دوستان و علاقمندان می‌باشند.
● اولین نمایشگاه بین المللی جهانگردی و صنایع دستی
چند سال است که نمایشگاه‌های مختلف گردشگری در کشور برپا می‌شود؟
و چند سال است که برگزارکنندگان این قبیل نمایشگاه‌ها نسبت به انتقال تجربه به دیگران اقدام کرده‌اند؟ این سوال را اینگونه هم می‌شود مطرح کرد که چرا برگزار کنندگان نمایشگاه‌های گردشگری حاضر به کسب تجربیات دیگران نیستند؟
اولین نمایشگاه بین‌المللی جهانگردی و صنایع وابسته (صنایع دستی) در استان اصفهان در حالی برگزار شد که به خاطر جایگاه خاص اصفهان در زمینه‌ی گردشگری و همچنین برگزیده شدن این شهر به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام انتظار می‌رفت شرکت کنندگان در این نمایشگاه هم از نظر تعداد و هم از نظر شرکت‌های حاضر، از کمیت و کیفیت بیشتری برخوردار باشند، اما آنچه که برگزار شد- با همه‌ی احترامی که به برگزارکنندگان آن می‌گذاریم- نه در شأن و مقام کشورمان بود و نه در حد و اندازه‌های یک شهر توریستی مثل اصفهان.
البته وقتی تبلیغات و بازاریابی برای برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی چنین باشد که حتی بسیاری از شرکت‌ها و هتل‌ها و… بعد از اتمام نمایشگاه از آن مطلع شوند نباید هم انتظار زیادی داشت.
به هر تقدیر برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی علی رغم همه‌ی کاستی ها و ضعف‌ها می‌تواند دارای نکات مثبت فراوانی هم باشد که با پر رنگ کردن آنها برای بهتر برگزار شدن در سالهای آتی امیدوار بود.
● افتتاحیه:
ما عادت کرده‌ایم که هیچ وقت به موقع در جایی که دعوت می‌شویم حاضر نباشیم. انگار دیر آمدن به معنی مهم بودن ماست! هرچه مقامت بالاتر باشد، دیرتر باید در مراسمی که دعوت شده‌ای حاضر شوی و یا اصلاً حاضر نشوی. چه عیب دارد؟ دیگران مدتها انتظار می‌کشند؟ خب بکشند مگر اهمیتی هم دارد؟ مثل بسیاری از مراسم افتتاحیه‌ها و اختتامیه‌ها آیین گشایش اولین نمایشگاه جهانگردی اصفهان هم با حدود یک ساعت تاخیر آغاز شد. مرسوم است که ابتدا دبیر جشنواره یا مدیر نمایشگاه گزارشی کوتاه از روند فعالیت نمایشگاه ارایه دهد و پس از آن چند سخنران به ایراد سخن بپردازند و مختصر پذیرایی و در پایان آیین گشایش با قیچی‌کردن روبانی و تمام. و این نمایشگاه هم از این قاعده مستثنی نبود. با این تفاوت که چهار سخنران اول از همه کسانی که در مراسم حضور داشتند با بردن نام آنها تشکر و قدردانی کردند و چند دقیقه‌ای هم در خصوص اهمیت جهانگردی و صنایع وابسته (صنایع دستی) و شاید هم جهانگردی و صنایع دستی (صنایع وابسته) سخنرانی کنند.
● برنامه‌ریزی
اینکه می‌نویسیم برگزارکنندگان هر نمایشگاهی باید از تجربه‌ی دیگران استفاده کنند تا نمایشگاه به بهترین شکل خود فعالیت کند بی‌دلیل نیست. نمایشگاه جهانگردی اصفهان هر روز از ساعت ۲ بعد از ظهر فعالیت خود را آغاز و در ساعت ۸ شب به کار خود خاتمه می‌داد. اینکه برنامه‌ریزان این نمایشگاه با چه استدلالی آغاز و پایان نمایشگاه را در این ساعت‌ها قرار دادند جای سوال دارد. چرا که بیشتر کسانی که به بازدید از نمایشگاه می‌پرداختند از قشر کارمند بودند و در این ساعت همه آنها سر کار خود و یا در حال عزیمت به منزل بودند و تقریباً از ساعت ۵ بعد از ظهر افراد برای بازدید به نمایشگاه مراجعه می‌کردند و در ۳ ساعت ابتدایی نمایشگاه تنها غرفه‌داران حضور داشتند که از روز دوم تعدادی از غرفه‌داران هم در نمایشگاه حضور نداشتند! از ساعت ۵ بعد از ظهر به بعد کم کم با حضور مردم نمایشگاه رونق می‌گرفت و غرفه‌دارانی که هدایایی برای مردم داشتند با ازدحام جمعیت مواجه می‌شدند. البته نباید از حق گذشت که برپایی چنین نمایشگاهی در اصفهان باعث ایجاد تحرک در بخش گردشگری این شهر شده بود. بازدید کننده‌ها حداقل توانستند از فعالیت‌های سایر استانها در زمینه‌ی گردشگری و صنایع دستی آگاه شوند. طبق آماری که کتاب نمایشگاه ارایه کرد حدود ۲۰ استان با برپایی غرفه‌هایی به معرفی جاذبه‌های گردشگری آن استان پرداختند و همچنین حدود ۲۰ شرکت هم از بخش خصوصی و دولتی و ۵ غرفه هم به کشورهای ترکیه، عربستان سعودی، مالدیو، هندوستان و اندونزی اختصاص داشت. در میان کشورهای شرکت کننده ترکیه و پس از آن اندونزی فعالیت بهتر و بیشتری داشتند و ۳ کشور دیگر به چسباندن چند پوستر اکتفا کرده بودند.
از شرکت کنندگان غیر دولتی، هتل آسمان و هواپیمایی قشم وابسته به موسسه ثامن‌الائمه (ع) فعالیت بیشتر و بهتری داشتند.
باور بفرمایید بیش از این نمی‌توان از این نمایشگاه نوشت. و در پایان ذکر این نکته هم لازم است برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی در هر جای از این کشور کار مفید و پسندیده‌ای است و صد البته شایسته تقدیر و برگزاری آن در اصفهان با توجه به اینکه اولین نمایشگاه هم بود بسیاری از ضعف‌ها و کاستی‌های آن با توجه به همه‌ی زحماتی که کشیده شد قابل چشم‌پوشی بود، به شرط آنکه دومین نمایشگاه با برنامه‌ریزی بهتری صورت گیرد.
● در حاشیه
اصفهان پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال ۲۰۰۶ نام گرفته است و همه‌ی تلاش ما برای کسب اطلاعات بیشتر از این موضوع بی‌نتیجه بود. غرفه‌ای در نمایشگاه، با ماکتی بزرگ از کره‌ی زمین احتمالاً مربوط به همین موضوع بود که مسوولین غرفه هم از آنچه که ما می‌دانستیم اطلاعات بیشتری در اختیار نداشتند! تلاش ما برای گفتگو با مسوولین رده بالای این غرفه هم بی‌نتیجه بود. آنطور که غرفه‌داران می‌گفتند مسوول این کار معاون خبر صدا و سیمای اصفهان است اما از قرار معلوم شماره تلفن همراه ایشان محرمانه بود و چند بار تماس با صدا و سیمای مرکز اصفهان هم برای گفتگو با ایشان به نتیجه نرسید.
خوشبختانه برخلاف بعضی از نمایشگاه هایی که در سایر نقاط کشور برگزار می‌شود از فروش آش کشک و … خبری نبود. هر چند به عقیده‌ی تعدادی از بازدیدکنندگان فروش تنقلات و غذاهای مختلف می‌توانست به جذب بیشتر بازدیدکنندگان کمک کند. رضا ارحام صدر بازیگر قدیمی و مشهور سینما و تاتر که در حال حاضر ۸۲ سال دارد با حضور دایم خود در نمایشگاه باعث شده بود تا بازار گرفتن عکس یادگاری با این هنرمند محبوب داغ باشد. خوب است بدانید که ارحام صدر ۵۰ سال است که در زمینه‌ی گردشگری فعالیت مستمر دارد و یکی از پیشکسوتان این صنعت در اصفهان است. او از موسسین آژانس‌های پرستیژ و شکیبا نیز می‌باشد.
در پایان نمایشگاه غرفه‌های شرکت هتل‌های پارسیان و غرفه سازمان توریسم ترکیه به عنوان غرفه‌های برتر برگزیده شدند. این دو غرفه با دکورهای بزرگ و مناسب باعث جذب بازدیدکننده‌های زیادی بودند. به خصوص غرفه ترکیه که با اهداء نشریات فارسی زبان که به معرفی ترکیه می‌پرداخت اقبال بیشتری در جذب مخاطب داشت.
ساعات نامناسب بازدید باعث شده بود چند ساعت ابتدایی نمایشگاه را در سکوت و سکون ببرد ولی به جای آن هنگام انجام زمان بازدید جمعیت حاضر به ترک نمایشگاه نبودند. در نهایت هر شب تعداد بیشماری از بازدیدکننده‌ها مجبور بودند در خاموشی مطلق نمایشگاه را ترک کنند چرا که پس از چند نوبت اعلان با بلندگو مسوولین نمایشگاه اقدام به خاموشی چراغ‌های نمایشگاه می‌کردند.

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.