شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

سفرنامه چین، تبّت و بیس کمپ اورست - قسمت دوم

سفرنامه چین، تبّت و بیس کمپ اورست - قسمت دوم

The White Palace 's east garden in Potala Palace Lhasa Tibet


قسمت اول سفرنامه را در اینجا بخوانید

 

روز ششم : در لهاسا - بازدید از قصر پاتالا و معبد جوخانگ

 امروز برنامه بازدید از قصر پوتالا را در برنامه داریم. ساعت 9:30 به سمت قصر حرکت میکنیم. هتل ما در منطقه قدیمی شهر لهاسا قرار گرفته و تا قصر راه زیادی در پیش نداریم. بلیط های ما برای ساعت 11 ظهر می باشد. یعنی اجازه ورود ما به قصر در ساعت 11 ظهر صادر خواهد شد. به محدوده قصر وارد می‌شویم. جمعیت زیادی در حال طواف قصر پوتالا هستند. اکثرا هم پیرزن و پیرمرد. دور زدن و طواف قصر با اعداد فرد انجام میشود. یعنی هر کسی یا یک دور یا سه دور و یا پنج دور و یا بیشتر خواهد چرخید.

قصر پوتالا محل و اقامتگاه دائمی دالایی لاما بود، تا این‌که تنزین گیاتسو، چهاردهمین دالایی لاما و دالایی لامای کنونی به هندوستان گریخت. هم اکنون قصر پوتالا به موزه دولتی چین تبدیل شده است. این قصر زیبا نامش را از کوه پوتالا که کوهی مقدس در آیین بودایی است، گرفته است. تبت از نظر بسیاری از افراد جزو اماکن غریب دنیا است. شاید دسترسی به مناطق کوهستانی و واقعا بکر تبت برای آدم‌های معمولی خیلی کار آسانی نباشد؛ اما شهر لهاسا و فضای باستانی و عجیب آن را باید دید. لهاسا شهری بسیار مرتفع است و در ۳۶۵۰ متری از سطح زمین قرار دارد. لهاسا بیش از هزار سال تاریخ فرهنگی دارد و البته بار معنوی آن هم بسیار است. نام شهر در زبان تبتی معنی «سرزمین بودا» است و این «سرزمین» یکی از بناهای مرتفع و بسیار معروف دنیا را نیز در خود جای داده است. شاید اسم کاخ پوتالا برای بسیاری آشنا نباشد. این کاخ روی تپه سرخ در مرکز لهاسا قرار دارد و مرتفع‌ترین کاخ در سراسر دنیا به شمار می‌رود. پوتالا در زبان سانسکریت به معنی «منزلگاه بودای آمرزندگی یا بخشنده» است و از قرن هفتم میلادی به بعد، قصر زمستانی دالای لامای تبت بوده است.


افسانه ها حکایت از این دارند که پادشاه تبت به نام «سانگتسن گمپو» در قرن ۷ میلادی  برای ادای احترام به عروس خود که شاهزاده «ون چنگ» از خاندان «تانگ» چین (۶۱۸ – ۹۰۷ قبل از مسیح) بود، این قصر را ساخته است. این قصر ۹ طبقه و صدها اتاق دارد و روی تپه سرخ تبت بنا نهاده شده است. کاخ پوتالا این‌گونه و با معماری و تزییناتی ویژه ساخته شد. اما این کاخ در جریان جنگ‌های مختلف به شدت آسیب دید و بعدها تعمیر و بازسازی شد. سال‌ها پس از سقوط سلسه گمپو و در طول جنگ، این قصر نیز تخریب شد. قصری که در حال حاضر وجود دارد در خلال سال‌های ۱۶۴۴ تا ۱۹۱۱ قبل از میلاد مسیح، توسط سلسله «کوئینگ» بازسازی شده است. کاخ پوتالا از دو بخش تشکیل شده‌است؛ قصر قرمز به عنوان بخش مرکزی و دینی و قصر سفید به عنوان بخش‌های کناری و سیاسی.

قصر قرمز
قصر قرمز یا «پوترانگ مارپو» بلندترین بخش قصر است و در مرکز آن قرار گرفته است. این بخش اکنون در اختیار نمازگزاران بودایی است تا در آن‌جا آموزه های دینی بیاموزند. به این دلیل آن را قرمز رنگ کرده و نامیده‌اند که قدرت و شکوه آن را بیشتر نشان دهد. این بخش تالارها، محراب و کتابخانه‌های متعددی دارد و در میان آن‌ها راهرو و گالری‌های کوچکی نیز به چشم می‌خورند. تالار بزرگ غربی، مغار دهارما، محراب راهب‌ها، آرامگاه سیزدهمین دالای لاما و غیره، همه در این قصر قرار دارند. تالار بزرگ غربی با ۷۲۵ متر مربع مساحت، بزرگ‌ترین بخش قصر پوتالا است. در این تالار انواع نقاشی‌های دیواری بسیار زیبا را می‌توان مشاهده کرد که هر کدام بازگوکننده داستان یا رویدادی هستند. تالار بزرگ غربی سه محراب دارد. محراب شرقی، شمالی و محراب جنوبی.

قصر سفید
قصر سفید یا «پوترانگ کارپو» در حال حاضر به دفتر اداری دولت محلی تبت تبدیل شده است. دلیل انتخاب رنگ سفید، انتقال مفهوم آرامش و صلح است. تالار بزرگ شرقی در طبقه چهارم مساحتی حدود ۷۱۷ متر مربع را به خود اختصاص داده است و محلی برای برگزاری مراسم مذهبی و رویدادهای سیاسی است. طبقه‌های پنجم و ششم، محل خدمت نمایندگان دولت است و طبقه هفتم محل زندگی دالای لاما است که شامل دو بخش به نام‌های محراب شرقی آفتاب و محراب غربی آفتاب است. 
در قصر سفید صدها اثر هنری به شکل دیوار نگاشته، مجسمه، فرش، چینی، نقاشی و آثار هنری از طلا و نقره از قرن‌ها پیش نگهداری می‌شود. قبر هشت دالایی لاما در عمارت قصر سرخ قرار دارد. مغار دهارما و محراب مقدسین و اوشوها همان‌طوری که در قرن ۷ میلادی ساخته شده بودند، باقی مانده‌اند و در آن‌ها می‌توان مجسمه سانگستن گمپو و شاهزاده ون چنگ را مشاهده کرد. قصر پوتالا، بخش‌های دیگری نیز دارد که شامل مدرسه بودایی، حوزه علمیه، چاپخانه، باغ‌ها، حیاط‌ها و حتی زندان می‌شود. بیش از ۳۰۰ سال است که این قصر وجود دارد و انواع فرهنگ‌های مختلف اثرات خود را همچون نقاشی‌های دیواری، مجسمه یا پند و حکایت در این قصر باقی گذاشته‌اند. با وجود این‌که کاخ پوتالا دارای بیش از یک هزار اتاق است، اما اتاق خواب شخصی دالایی لاما مساحتی به اندازه‌ای کمتر از نیم مترمربع (۰/۴۶۵) دارد.  این کاخ که در ارتفاع سه هزار و ۷۰۰ متری از سطح زمین واقع شده، شامل کاخ سفید، کاخ سرخ و ساختمان‌های الحاقی بوده که نامش را از کوه پوتالا که کوهی مقدس در آئین بودایی است، گرفته است.


دالای لامای فعلی- مثل دالای لاماهای قبلی- تا اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی در همین کاخ پوتالا زندگی می‌کرد اما با بروز درگیری‌ها در سال ۱۹۵۹ مجبور شد از تبت بگریزد. تبتی‌ها در آن زمان با نیروهای نظامی وابسته به حکومت کمونیستی چین درگیر شدند و مناقشه‌ای نظامی به راه افتاد که نتایج آن تاکنون و با توجه به کنترل منطقه تبت توسط حکومت چین همچنان ادامه پیدا کرده است. کاخ پولاتو تا زمانی که دالایی لامای چهاردهم به دهارامسالا در هند فرار کرد محل اقامت دالایی لاما بود. به هر حال، دیدن کاخ مرتفع پوتالا یکی از تجربه‌هایی است که نباید از دستش داد. معمولا بهترین زمان برای سفر به لهاسا و دیدن این کاخ، فاصله زمانی مارس تا اکتبر است. اما به هر حال به دلیل ارتفاع زیاد شهر، در طول روز با دماهای مختلفی رو به رو می‌شویم. بنابراین هنگام سفر به این منطقه زیبا باید لباس گرم و مناسب همراه داشته‌ باشیم. 


سه راه برای رفتن به شهر مرتفعی مثل لهاسا وجود دارد: از راه جاده، هواپیما و قطار. سفر با هواپیما راحت است و وقت زیادی نمی‌گیرد اما فرصتی به بدن شما نمی‌دهد که خود را با تغییر ارتفاع هماهنگ کند و به همین خاطر ممکن است پس از رسیدن به شهر لهاسا احساس بیماری و عدم تعادل کنید. سفر از راه جاده، این برتری را دارد که هم مناظر زیبای منطقه را می‌بینید و هم بدنتان به تدریج با تغییر ارتفاع هماهنگی پیدا می‌کند. اما بهترین راه، سفر با قطار است. وقتی در قطار هستید مناظر نفس‌گیر منطقه کوهستانی خیلی راحت‌تر در معرض دید قرار دارند و امکانات خوبی هم در دسترس وجود دارد. دولت ناحیه خودمختار تبت پس از هشت ماه مطالعه و بررسی «مقررات حفاظت از کاخ پوتالای منطقه خودمختار تبت» را منتشر کرد. این یگان مقررات حفاظتی ویژه برای یک مجموعه ساختمان تاریخی در این منطقه محسوب می‌شود. 


نام کاخ پوتالا که در قرن هفتم ساخته شد، در سال ۱۹۹۴ در فهرست میراث جهانی سازمان یونسکو درج شد. از سال ۲۰۰۲ این کاخ به طور گسترده مرمت و بازسازی شد. مسئول ذیربط منطقه خودمختار تبت می‌گوید که اگر در مدیریت و حفاظت از کاخ پوتالا از شیوه‌های موثر استفاده نکنیم، ارزش میراث فرهنگی آن به طور واقعی نموده نشده و نسل آینده نیز با تاریخ و فرهنگ مربوط به آن آشنا نخواهند شد. با توجه به رشد سریع صنایع گردشگری در تبت از زمان راه‌اندازی راه آهن چین هایی-تبت، از ژانویه سال ۲۰۰۶ شمار بازدیدکنندگان از کاخ پوتالا روزانه در حد ۲۳۰۰ نفر کنترل شده است.

 بعد از اتمام بازدید از کاخ پوتالا به سمت معبد جوخانگ حرکت کردیم. مسیر بین کاخ پوتالا و معبد جوخانگ زیاد نیست و پیاده می توان این مسیر را طی کرد.

معبد جوخانگ در لهاسا

معبد جوخانگ ( Temple Jokhang  )در سال ۶۴۷ پس از میلاد درست در مرکز لهاسا ساخته شد و گفته می شود فضا و مکان ساخت آن را همسر امپراتور “گامپو” تعیین کرده است. این بنا را صنعتکاران ماهر نپال، چین و تبت با معماری متفاوتی ساخته اند. این معبد، مرکز عرفان و مقصدی مقدس برای زائران بودایی، تبت به شمار  می آید. در سالن بزرگ آن، اشیایی متعلق به دوران کودکی بودا ساکیامونی وجود دارد که در سال ۷۰۰ پس از میلاد به تبت آورده شده است.
ادیان زیادی در دنیا هستند که مردمی با فرهنگ و عقاید مختلف از آن پیروی می کنند. دین بودا یکی از این دین ها است و بودیسم نیز یک دین بزرگ جهانی و فلسفی در شمال شرقی هند است که در قرن ۵ قبل از میلاد تاسیس شد. معبد جوخانگ در لهاسا (Lhasa) یکی از مهمترین مکان‌های مقدس در بودیسم تبتی (Tibetan Buddhism) است که هر ساله هزاران زائر را جذب می‌کند. این معبد توسط پادشاه سونگتسان گامپو در قرن ۷ ساخته شد. مغولها چندین بار معبد را ویران کردند امّا ساختمان سالم ماند. امروزه مجموعه معبد حدود ۲۵۰۰۰ متر مربع را پوشش میدهد. 
در تصویر زیر نیایش عجیب مردم لهاسا دیده می شود که به گونه ای عجیب در مقابل معبد جوخانگ عبادت می کنند. آنها در حالی که روی شکم هایشان می خوابند دعا می کنند و بعد از آن می‌ایستند و دوباره بر روی شکم خود می خوابند. 

 

روز هفتم: لهاسا - بازدید از صومعه دری پانگ و صومعه سِرا

امروز بعد از صرف صبحانه به دیدار صومعه دری پانگ رفتیم. صومعه دری پانگ بزرگترین صومعه و یکی از دانشگاههای بودیسم تبتی می باشد. معبد بزرگ درپونگ(Drepung) در پای کوه و در شمال غرب لهاسا قرار دارد. این معبد بزرگ‌ترین معبد تبت محسوب می‌شود. البته در زمان اوج خود این معبد بزرگ‌ترین معبد بوداییان جهان با جمعیت بیش از 10 هزار راهب بود اما امروز از تعداد راهبان بسیار کاسته شده است. مقبره دالایی لامای دوم تا پنجم در این معبد قرار دارد اما از زمان دالایی لامای پنجم کاخ پوتالا به عنوان مرکز سیاسی و معنوی تبت تثبیت و اجساد باقی دالایی لاماها در آن کاخ به خاک سپرده شد.
 
 
 
 
بعد از بالا رفتن از پله های بسیار زیاد معبد و صومعه دری پانگ و یک کوهنوردی اساسی در ارتفاعات لهاسا به دیدار یک معبد و صومعه دیگر رفتیم. صومعه سِرا یکی از سه صومعه بزرگ تبت می باشد که در فاصله یک مایلی شمال لهاسا و حدود 5 کیلومترمی شمال جوخانگ قرار گرفته است. منشا نام گذاری این صومعهر، گلهای رز وحشی که این صومعه را در بر گرفته است
صومعه سِرا چند کالج را در خود جای داده است. در شورش سال 1959 در لهاسا این صومعه دچار آسیب شدید شد و کالج های آن تخریب و صدها راهب آن کشته شدند. پس از این حادثه دالایی لام به هند پناهنده شد و راهبانی که از این حمله جان سالم به در برده بودند، به میسور هند منتقل شدند. بعد از آن این صومعه با کمک دولت هند بازسازی شد و هم اکنون بیش از 3000 راهب در آن مشغول به تحصیل می باشند. سرا یک معبد ویژه گلوپا یا پیروان فرقه کلاه زردان است که شاخه ای از آیین بوداست.
 
314900b5b9ad2d702d61aec9a7811f0e-sera-monastery
 
 در این معبد توانستیم از نزدیک راهبان ودایی را مشاهده کنیم که در فضای باز و حیاط این صومعه در حال صحبت و مکاشفه با یکدیگر بودند. حرکات جسمی و روانی و چشمی آنها در صحبت بایکدیگر بسیار دیدنی و جالب توجه است. صدها توریست در اطراف باغی که راهبان در حال مکاشفه هستند، نشسته و به آرامی به آنها می نگرند. به نظر می رسد بحث ها بیشتر فلسفی است. کسی که نشسته است باید به سوالات شخصی که ایستاده است پاسخ بدهد. اگر پاسخ درست باشد، شخص ایستاده دو دست خود را محکم به هم می کوبد و اگر نادرست باشد با پشت دست این حرکت را انجام می دهد.
 
 
 
 
 
 
 
 
دسته ها: سفرنامه‌ها

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.