شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

خراسان رضوی؛ نیازمند توجه بیشتر

خراسان رضوی؛ نیازمند توجه بیشتر
استان‌های خراسان رضوی، شمالی و جنوبی با توجه به اهمیت و گستردگی آن از نظر جغرافیایی و همچنین میراث فرهنگی و گردشگری این توانایی را دارند تا هرکدام به تنهایی به قطبی تبدیل شوند.
●●معرفی شهرها و بناهایی از خراسان
●کلات
کلات به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و تاریخی خود در تمام طول تاریخ مورد توجه بوده است. از کلات و چرم در شاهنامه فردوسی در داستان فرود پسر سیاوش بارها نام برده شده است و پس از آن در متون تاریخی دیگری مثل تاریخ یمینی، حبیب‌السیر و میهمان‌نامه بخارا و سفرنامه از کلات یاد شده است.
شکل کلات که به واسطه احاطه‌شدن در میان کوه‌ها به حصاری می‌ماند، همیشه توجه سلاطین و امرا را جلب کرده است؛ چنانچه تیمور هفده بار سعی در فتح این قله طبیعی داشته ولی ناموفق مانده است. کلات در شمال شرقی کوه‌های هزار مسجد واقع است. طول حصار طبیعی ۱۲ × ۳۶ کیلومتر و ارتفاع آن حدود ۲۰۰ متر از سطح جلگه می‌باشد.
کلات به واسطه چند دربند یا راه ارتباطی به خارج مرتبط می‌شود. این دربندها شامل: دربندد ژرف، قرانلو، ارغونشاه و دهچه است، و هرکدام دارای استحکامات دفاعی نیز بوده‌اند. بخش کلات شامل تعداد زیادی روستای آباد است که از میان آنها لایین، چرم، ژرف، قلعه نو و خور را می‌توان نام برد. نژاد مردم این منطقه مختلف است و در میان آنها، طوایفی از عرب، کرد، کرمانشاهی، لر، ترک و ترکمن وجود دارد. این طوایف اغلب به خاطر مرزداری توسط نادرشاه و دیگران به این منطقه کوچانده شده‌اند.
آب و هوای کلات در زمستان سرد و در تابستان‌ها معتدل می‌باشد. کلات دارای رودخانه‌های متعددی است که همه از کوه‌های هزار مسجد جاری می‌شوند و در مسیر خود باغات میوه و کشتزارهای برنج را آبیاری می‌کنند. از میان انی رودخانه‌ها که اغلب فصلی‌اند می‌توان به رودخانه‌های لایین، چرم‌سو، ایسیق‌سو، و علی بولاغ ژرف و قلعه نو اشاره کرد.
کوه‌های هزار مسجد در این منطقه با بیشترین ارتفاع خود در قله ۳۲۰۰ متری آن، دارای سنگ‌چین به شکل مناره و ستون است. طبیعت این منطقه بکر و دست‌نخورده و زیستگاه انواع وحوش می‌باشد. مردم در منطقه کلات بیشتر به دامداری مشغول‌اند و تولیدات آنها بیشتر پشم و پوست، لبنیات و برنج است. فاصله کلات تا شهر مشهد ۱۴۵ کیلومتر می‌باشد.
●آثار تاریخی کلات
عمارت خورشید، مسجد کبود گنبد، کتیبه نادری، برج‌های نادری.
●سبزوار
سبزوار در غربی‌ترین نواحی خراسان بین ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۱۲ دقیقه عرض شمالی نصف‌النهار گرینویج قرار گرفته است. ارتفاع آن از سطح دریا ۹۴۰ متر است. همسایه‌های این شهر در شمال بخش جاجرم بجنورد و اسفراین، در مشرق نیشابور، در جنوب کاشمر و در مغرب شاهرود می‌باشد. فاصله سبزوار تا شهرهای بزرگ اطراف آن به قرار زیر است: از سبزوار تا اسفراین ۱۰۵ کیلومتر، تا کاشمر ۲۱۰ کیلومتر، تا نیشابور ۱۰۵ کیلومتر، تا شاهرود ۲۵۴ کیلومتر، تا مشهد ۲۲۰ کیلومتر و تا تهران ۶۶۰ کیلومتر می‌باشد.
کوه‌های جغتای جلگه سبزوار را از جلگه جوین جدا می‌سازد. این کوهستان ادامه البرز است و مهم‌ترین قله‌های آن ندقان و صد خرو به ارتفاع ۲۳۷۳ متر می‌باشد. رشته کوه دیگری که جلگه جوین را از جاجرم اسفراین و صفی‌آباد جدا می‌کند، کوه مهار است، که بلندترین قله آن ۱۵۱۷ متر ارتفاع دارد. شاه جهان در شمال و کوه میش در جنوب سبزوار دو رشته اصلی دیگر از کوه‌های این ناحیه‌اند.
به لحاظ کشاورزی، سبزوار با متوسط میزان بارندگی ۲۵۰ میلی‌متر و ۶۸۵ حلقه چاه عمیق و ۱۶۴ حلقه چاه نیمه عمیق، محصولاتی چون گندم، جو، پنبه، زیره و چغندرقند را به مقدار فراوان تولید می‌کند. انواع انگور، هندوانه، خربزه، گرمک و انواع میوه‌های درختی، دانه‌های خوراکی و دانه‌های روغنی از محصولات روستاهای سبزوار می‌باشند.
انغوزه کتیرا، زیره کوهی، ترنجبین، شاه‌تره، درمنه ترکی، مازو، ریوند، فلوس و… از گیاهان دارویی و صنعتی این منطقه‌اند.
دامداری و نوغان‌داری (ابریشم‌کشی) و تولید انواع محصولات دامی از دیگر اشتغالات مردم این شهرستان است. در سبزوار و اطراف آن کارخانه‌های متعدد ریسندگی و بافندگی، تهیه پوست و کرک، پنبه پاک‌کنی، زیره پاک‌کنی، قند و روغن‌گیری وجود دارد.
از لحاظ کانی‌ها سبزوار دارای معادن مهم مس، آهن، سنگ‌های ساختمانی، سنگ گچ (آهک)، سرب، گوگرد، کرومیت، نمک و … می‌باشد. از صنایع دستی مهم سبزوار، قالیبافی، پارچه‌بافی دستی، مصنوعات چرمی و خراطی را می‌توان نام برد.
●بناهای تاریخی و مزارها
آرامگاه شاهزاده شعیب، آرامگاه پیرمراد، آرامگاه شاهزاده یحیی، آرامگاه پیراستیر، منار خسروگرد، آرامگاه حاج ملاهادی سبزواری، بقعه بیلدار باشی، بقعه سیدناصر بن محمد، آرامگاه نمادین مولانا حسین کاشفی، امام‌زاده بی‌بی علیه خاتون، امام‌زاده سلطان حسین، امام‌زاده هفت معصوم، مسجد جامع پامنار، مسجد جامع چشام، مسجد جامع سبزوار، بقایای چهارتاقی خانه‌دیو، بنای شاهزاده جعفر، امام‌زاده سید حسین، مقبره شیخ همام، امام‌زاده سیدجعفر بن موسی، تپه باستانی علی‌آباد شور، تپه باستانی لطف‌آباد، تپه باستانی درویش‌آباد، تپه باستانی حیدرآباد، تپه باستانی شمس‌آباد.
●نیشابور
نیشابور در ۱۵۰ کیلومتری غرب شهر مشهد، در دشت همواری قرار گرفته است که از یک طرف به کوه‌های بینالود و از سوی دیگر به ارتفاعات طاقانکوه محدود می‌شود، مشهد در شرق نیشابور و سبزوار در قسمت غرب آن قرار گرفته است. نیشابور از شمال به قوچان و چناران و از جنوب به شهرستانهای تربت‌حیدریه و کاشمر متصل است. رشته‌کوه‌های بینالود از شمال نیشابور می‌گذرد و از شمال غربی سرولایت تا جلگه رخ امتداد یافته و بزرگترین قله آن حدود ۳۳۰۰ متر ارتفاع دارد. بینالود دارای دره‌های سرسبز و پرآب و روستاهای آباد و پر محصول می‌باشد. دیزباد علیا و سفلی، درود، پیوه‌ژن، خرو علیا و سفلی و حصار بوژان از روستاهای این منطقه است که دارای محصولات کشاورزی فراوان و جمعیت زیادی است. آلو، سیب و گردو از میوه‌های معروف این مناطق کوهستانی است. آب و هوای نیشابور در مناطق کوهستانی آن سرد و در قسمت جلگه‌ای، معتدل است. نیشابور در فاصله ۷۶۸ کیلومتری تهران و در ۳۶ درجه و ۱۲ دقیقه عرض شمالی و ۵۸ درجه و ۴۸ دقیقه طول شرقی قرار گرفته است. نیشابور در فصل‌های بهار و پاییز در معرض وزش بادهای موسمی و محلی می‌باشد که نواحی کشاورزی منطقه را تهدید می‌کند، رودخانه دایمی در نیشابور وجود ندارد و رودهای آن فصلی هستند. مزارع بیشتر از طریق قنات‌ها و چاه‌های عمیق و کاریزها آبیاری می‌شود محصولات مهم کشاورزی نیشابور، باقلا، غلات، پنبه، چغندرقند و حبوبات است. سبزیجات نیشابور معروف است. بادمجان و گوجه‌فرنگی، هندوانه و خربزه از محصولات دیگر این منطقه است. فرآورده‌های گیاهی دیگری چون کتیرا، زرشک و ترنجبین در نقاط مختلف نیشابور به عمل می‌آید. سوغات نیشابور ریواس و شربت ریواس است. در آثارالبلاد و اخبارالعباد آمده است: «نیشابور از مدن خراسان، موصوفه به اصناف فضایل و فواکه و ثمرات … و همیشه قافله‌ها به آنجا نزول می‌نمایند، و در قدیم مجمع و معدن علما بود. عمرو بن لیث صفاری گفت که: مقاتله می‌کنم بر شهری که گیای آن ریباس است و خاک آن نفل است (و آن نوعی از ریاحین را گویند) و سنگ آن فیروزه است و این را از آن سبب گفت که به آنجا ریباسی است که مثل آن در هیچ کل زمین نیست (و ریباس گیاهی است که جدری و طاعون را نفع کند و عصاره آن نظر را تیز کند)
باغ‌رود که از تفرجگاه‌های زیبای نیشابور است، در قسمت شرقی آن قرار دارد. شمال غربی نیشابور است، در قدیم فیروزه‌تراشان و معدن‌کاران در کنار هم در این مناطق به سر می‌بردند و به کاوش و جستجوی معدن و تراش فیروزه و تزیین آن مشغول بودند، بدین سبب این شهر از قدیم مورد توجه حکام و سلاطین برای به دست آوردن این سنگ‌های گرانبها بوده است. فیروزه دو نوع است، یک نوع از معدن استخراج می‌شود که به آن فیروزه سنگی می‌گویند، نوع دیگر که مرغوب‌تر است، فیروزه خاکی نام دارد و در مسیل‌ها و رسوبات به دست می‌آید. قبلاً ایرانیان مسکو در تراش فیروزه مشهور بوده‌اند و بهتر از خود خراسانی‌ها از عهده انجام این کار برمی‌آمده‌اند. و تجار ایرانی در وین نقش فعال در فروش این گوهر گرانبها داشته‌اند.
●آثار تاریخی و دیدنی نیشابور
موزه نیشابور، آرامگاه حکیم عمر خیام نیشابوری، آرامگاه شیخ فرید‌الدین عطار نیشابوری، آرامگاه کمال‌الملک، مسجد جامع نیشابور، آرامگاه نظام‌الملک بکروی، امام‌زاده محمد محروق، امام‌زاده سید ابراهیم، بقعه قدمگاه نیشابور، آرامگاه امام‌زاده فضل‌ابن شاذان، چشمه خم ترکان، چشمه گرماب طاقانکوه .
●کاشمر
شهرستان کاشمر از شمال به نیشابور و سبزوار، از مشرق به تربت‌حیدریه، از جنوب به گناباد و از مغرب به شاهرود متصل می‌شود. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۲۱۵ متر است. این شهرستان در ۳۵ درجه و ۱۱ دقیقه عرض شمالی و ۵۸ درجه و ۷۲ دقیقه طول شرقی قرار گرفته و آب و هوای آن به علت پستی و بلندی زمین و عوامل دیگر متنوع است در شمال خاوری این شهرستان هوا سرد و مرطوب و زمستان‌های آن طولانی است. شمال این منطقه دارای آب و هوای معتدل و قسمت‌های جنوبی به علت مجاورت با کویر دارای آب و هوای بسیار گرم و آبی شور می‌باشد. ارتفاعات شمالی این شهرستان از خواف شروع شده و از شمال تربت‌حیدریه می‌گذرد و دارای کوه‌های مربوط به دوران چهارم زمین‌شناسی و دارای قله مخروطی آتشفشانی ودر شمال قریه ریوش است. کوه‌های این منطقه پوشیده از درخت بادام می‌باشند و در دامنه‌ها دارای چشمه‌های آب گرم معدنی هستند. رشته‌های جنوبی این منطقه بسیار کم آب و دارای تپه‌های گچی‌اند. در قسمت جنوب این شهرستان کویر نمک قرار دارد که در زمستان و هنگام بارندگی عبور از آن دشوار است. رودهای این شهرستان فصلی‌اند و بیشتر از دره‌های کوهستانی شمال در فصل بهار جاری می‌شوند. کاشمر منطقه‌ای کشاورزی است و دارای محصولاتی چون غلات، حبوبات، پنبه، زیره و تنباکو است. در کوهستان‌های این منطقه محصولات دامی مانند پشم و پوست و لبنیات وجود دارد. صنایع دستی محلی کاشمر قالی، قالیچه، زیلو، گیوه و چادرشب ابریشمی است. انگور و کشمش کاشمر دارای ارزش صادراتی است.
شهرستان کاشمر از چهار بخش به نام‌های حومه، ریوش، خلیل‌آباد و بردسکن تشکیل می‌شود و دارای ۱۵۲ پارچه آبادی است. طوایفی مانند طایفه طاهری، طوایف بلوچ خان‌زائی، گرگ‌زائی و اسماعیل‌زائی، طایفه بهمدی و میش مست در اطراف این شهرستان زندگی می‌کنند.
●آثار باستانی و مزارها
غار آتشگاه، روستای نامق، مسجد جامع کاشمر، برج علی‌آباد، برج فیروزآباد، امام‌زاده سیدحمزه، امام‌زاده سیدمرتضی، مقبره مدرس●تربت‌حیدریه
تربت‌حیدریه (زاوه) در ۱۴۰ کیلومتری جنوب مشهد و ۱۰۰۵ کیلومتری تهران و دارای ۳۵ درجه و ۱۶ دقیقه عرض شمالی و ۵۹ درجه و ۱۴ دقیقه طول شرقی است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۷۰ متر می‌باشد. این شهرستان از شمال به فریمان، مشهد و نیشابور، از مشرق به تربت‌جام و تایباد، از مغرب به کاشمر و از جنوب به خواف و گناباد محدود است. قسمت شرقی و جنوب شرقی این شهرستان کوهستانی و دارای دو رشته کوه مهم است: اول کوه‌های شرقی که از چاه قلعه نزدیکی هشتادان شروع و پس از طی ۱۶۸ کیلومتر در جنوب بوری‌آباد خاتمه پیدا می‌کند. دوم کوه‌های جنوب شرقی است که در جنوب رشتخوار با نام کوه مترو و در جنوب جنگل به اسم کوه اشتران یا اشتران کوه معروف است. آب و هوای تربت‌حیدریه در نقاط مختلف آن متنوع است. رودخانه معروف آن کال سالار از ۲۴ کیلومتری شمال تربت‌حیدریه سرچشمه گرفته و در امتداد خود با رودخانه گس نمک یکی می‌شود. از رودهای دیگر آن صبی و رود معجن است، رود معجن در مسیر خود آبشاری به ارتفاع ۲۸ متر را شکل می‌دهد. رودهای دیگر تربت‌حیدریه، رودخانه سرخ‌آباد، رودخانه قلعه جق و رودخانه شصت‌دره هستند.
تربت‌حیدریه بجز بخش مرکزی شامل پنج بخش به نام‌های کدکن، بایگ، فیض‌آباد، رشتخوار و زاوه است. معادن مهم آن گل سفید، کرومیت، زاج و سنگ مرمر است و صنایع دستی آن شعربافی یا دست‌بافی، جاجیم‌بافی، چادرشب‌بافی و برک‌بافی است. تولید قالیچه‌های بلوچی در میان چادرنشینان اطراف تربت‌حیدریه، کاشمر، سرخس و تربت‌جام رایج است و محصولات کشاورزی معتبر آن چغندرقند، غلات، زیره، زعفران و میوه است.
از نقاط دیدنی و ییلاقی این منطقه شهر بیاگ است. بایگ مرکز ابریشم ایران نام گرفته و بالغ بر ۸۰% ابریشم کشور در این محل تولید می‌شود.
●آثار باستانی و دیدنی‌های تربت‌حیدریه
چهارتاقی بازه هور، مزار قطب‌الدین حیدر، آرامگاه شیخ ابوالقاسم، مزار شاه سنجان
●خواف
شهر خواف که تا چندی پیش از بخش‌های شهرستان تربت‌حیدریه محسوب می‌شد، در جنوب شرقی تربت‌حیدریه قرار دارد. تاریخ خواف با تربت‌حیدریه درهم آمیخته است. خواف که اصلاً نام ولایت و شهر مرکزی آن (روس) بوده است از شمال با تایباد و تربت‌حیدریه از شرق با افغانستان، از مغرب با گنباد و از جنوب با قاین همسایه است. موقعیت آن کوهستانی است و دارای محصولاتی چون غله، چغندرقند و زیره است. شغل مردم آن اغلب کشاورزی و گله‌داری است.
●آثار باستانی خواف
مسجد ملک‌زوزن، مسجد گنبد، مدرسه غیاثیه خرگرد، مدرسه خرگرد
●تربت‌جام
این شهرستان در ۱۶۰ کیلومتری شرق مشهد و در امتداد شاهراه آسیایی واقع است. تربت‌جام از شمال با سرخس و مشهد، از جنوب با تایباد و از مشرق با هریرود و مرز افغانستان و ترکمنستان و از مغرب با شهرستان‌های فریمان و تربت‌حیدریه همسایه است. تربت‌جام دارای ۳۵ درجه و ۱۴ دقیقه عرض شمالی و ۶۰ درجه و ۳۸ دقیقه طول شرقی و ارتفاع آن از سطح دریا ۹۲۸ متر می‌باشد. وسعت این شهرستان ۸۳۶۲ کیلومتر مربع است و در فاصله ۱۰۰۰ کیلومتری تهران قرار دارد. تربت‌جام در شمال دارای ارتفاعات شاه‌نشین است که بین جام و زورآباد کشیده شده است. دنباله کوه بینالود با نام کوه یزد یا بزگ در جنوب این شهرستان قرار گرفته است و از کوه‌های دیگر این منطقه شاه‌نشین درشمال و کوههای باخرز در جنوب و مغرب است.
تربت‌جام دارای آب و هوایی نسبتاً گرم و خشک است و بادهای غبارآلود برخشکی آن می‌افزاید. هوای تربت‌جام در قسمت مشرق گرم و همراه با بادهای سخت موسمی می‌باشد. تربت‌جام دارای رودخانه‌های موسمی است و زراعت این منطقه به کمک همین رودخانه‌ها و چاه‌های عمیق صورت می‌گیرد.
از رودخانه‌های مهم این منطقه هریرود در مشرق تربت‌جام است که مرز ایران و افغانستان را تشکیل می‌دهد. رود جام نیز از شمال بند فریمان سرچشمه گرفته و پس از آبیاری کردن جلگه جام وارد هریرود می‌شود.
تربت‌جام در قسمت ارتفاعات باخرز، باغ کشمیر، کوه شاه‌نشین و استای در صالح‌آباد دارای جنگل‌های پسته می‌باشد. محصولات آن غلات، پنبه، زیره‌سبز و چغندرقند است. محصولات دامی و بافت قالیچه‌های دستی از دیگر منابع کسب و کار مردم این منطقه است. قالیچه‌های دستی این منطقه دارای طرح‌های بومی و نقش و نگارهای متفاوتی است که اغلب بافندگان از پیشینیان خود آموخته‌اند. صنایع دستی دیگر مردم این منطقه، بافت پارچه‌های پشمی، نخی، ابریشمی و ساخت ظروف سفالین نقشدار و پارچه‌های گوناگون برای چادرشب، چارقد و غیره است.
●آثار تاریخی و دیدنی‌های تربت‌جام
آرامگاه شیخ احمد جام، آرامگاه شاه قاسم انوار، آرامگاه خواجه عزیزالله، آرامگاه میر غیاث‌الدین
●تایباد
این شهرستان تا چندی پیش یکی از بخش‌های تربت‌جام بود. تایباد در ۲۵۰ کیلومتری مشهد و در کنار مرز ایران و افغانستان واقع است. از آثار تاریخی این یکی بنای آرامگاه مولانا زین‌الدین ابوبکر تایبادی است که مربوط به قرن نهم می‌باشد، دیگری میل کرات است که از روزگار سلجوقیان به جای مانده است. این برج در کنار روستای کرات قرار گرفته و دارای کتیبه‌ای به خط کوفی می‌باشد. آرامگاه شاهزاده قاسم تایباد و آرامگاه خواجه عبدالله از دیگر مناطق دیدنی این منطقه می‌باشد.
●سرخس
سرخس در ۱۸۰ کیلومتری شرق مشهد و در مرز ایران و افغانستان قرار دارد. سرخس از جنوب نیز با تربت‌جام همسایه است و در حدفاصل حاشیه خارجی صحرای قره‌قروم با لبه فلات ایران قرار گرفته و از دو سوی به بستر دو رودخانه محلی کشف‌رود و تجن محدود می‌گردد و حداکثر ارتفاع نقاط کوهستانی آن ۲۰۰۰ متر است. آب و هوای سرخس از مناطق مجاور خود گرمتر است و به همین جهت منطقه‌ای قشلاقی در شمال خراسان برای دامداران به وجود می‌آورد. سرخس دارای بارندگی کمی است و برای کشاورزی از آب رود تجن که میان ایران و ترکمنستان مشترک است و چاه‌های عمیق و نیمه عمیق استفاده می‌شود. گندم، جو، پنبه و میوه فراوان در سرخس به عمل می‌آید. سرخس دارای راه‌آهن می‌باشد.
●دیدنی‌های سرخس
پل خاتون، غار بزنگان، دریاچه بزنگان، غار مزدوران، مقبره شیخ لقمان سرخسی (لقمان بابا)
●قوچان
قوچان در ۱۳۰ کیلومتری مشهد و ۸۰۷ کیلومتری تهران قرار دارد، قوچان از شمال با ترکمنستان و از اطرف با شهرستان‌های درگز، چناران، نیشابور، اسفراین و شیروان همسایه است. قوچان در ۳۷ درجه و ۷ دقیقه عرض شمالی و ۳۸ درجه و ۳۰ دقیقه طول شرقی قرار دارد، دارای مناطق کوهستانی و ۱۲۱۷ متر ارتفاع از سطح دریا می‌باشد. آب و هوای آن با وجود ارتفاعات هزارمسجد، آلاداغ و شاه‌جهان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است، رودخانه اترک از مشرق قوچان به طرف غرب جریان دارد و مقدار زیادی از اراضی آن را آبیاری می‌کند. ارتفاعات متعدد باعث به وجود آمدن چشمه‌سارهایی شد است که چادرنشین‌ها را به سوی خود جذب می‌کند. درختان ارس، آرچه، زرشک وحشی و بوته‌های تمشک و گیاهان دارویی چون گون، زیره، کاکوتی، درمنه و ترنجبین در این منطقه می‌رویند. غلات به خصوص گندم و سیب‌زمینی باجیگران و پیاز داغیان و شهر کهنه معروف و مرغوب است. به خاطر وجود کارخانه قند شیروان و چناران کشت چغندرقند در این منطقه رونق دارد. کشت دانه‌های روغنی مانند منداب و آفتابگردان از قدیم رایج بوده است. انگور و شیره انگور این منطقه مشهور است و سیب درختی منطقه اوغاز باجگیران نیز کم نظیر است.
قوجان دارای دام و محصولات دامی فراوانی است و پنیر کردی قوچان که در داخل پوست (خیک) نگهداری می‌شود، بسیار مرغوب و خوشمزه است. از صنایع محلی این منطقه، نمدمالی، گلیم‌بافی، پوستین‌دوزی و جاجیم‌بافی است. قالی کردی این منطقه دارای طرح و نقشه خاصی است و بیشتر در حوزه امام‌قلی قوچان بافته می‌شود. پوستین‌دوزی و جلیقه‌های پوستی که در اصطلاح محلی به آن کلیچه پوستین می‌گویند، بسیار معروف است. از جاجیم که نوعی پارچه زبر و رنگی این منطقه است نوعی پالتو درست می‌کنند که به آن چوخه می‌گویند و هنگام کشتی از آن استفاده می‌کنند.
●آثار باستانی و دیدنی‌های قوچان
مزار سلطان ابراهیم، غار باغچه، غار آبله، غار پرده رستم، امامزاده روستای خسرویه، روستای کلّر، ییلاقات یوسف‌خان و کلاته، موزه مردم‌شناسی.

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.