شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

سفر در جاده بهار

سفر در جاده بهار

یک: سفر بهانه نمی‌خواهد، مشوق هم نمی‌خواهد. سفر دیگر این روزها ماجراجویی نیست، عاشقی است. برای کسی که هنوز عاشق نشده هر چقدر هم از عشق بگویید، آب در هاون کوبیده‌اید، حکایت سفر هم همین است.

سفر تنها معرفی مقصد نیست، از دلشوره رفتن آغاز می شود و تا شوق رسیدن ادامه دارد. همین است که عاشقی و سفر در هم تنیده اند. باید دل داشت و مرد سفر بود، دل داد به جاده های ندیده، به شهر های نرفته، به آدم های تازه و طعم های جدید.

سفر، رخت نو بر تن کردن و تازه شدن است، چه بهانه ای بهتر از رخت نو بر تن طبیعت. چه بهانه ای بهتر برای رسم دید و بازدید با درخت ها.

دو: از قدیم گفته اند وصف العیش، نصف العیش. گاه اما خواندن از سفر بیش از خود سفر شیرین است! آن «گاه»ها وقتی است که چهره های دوست داشتنی عالم هنر از سفر می گویند.

از پناهشان به طبیعت و فرارشان از دود، از پرسه های بی دلیلشان در دشت های بکر این سرزمین. اگر دل در گروی جاده دارید خواندن پیشنهادهای سفر از اهالی هنر شاید شما را همین حالا راهی جاده ها کند. پس چمدانتان را ببندید و پیشنهادهای سفری این چهره ها را بخوانید.

سفر، راه تجربه نادیده های زندگی

علی درستکار، مجری تلویزیونی همیشه در رفت و آمد بین زادگاهش و تهران بوده و وقتی از یزد حرف می زند می توان گرمای دلچسب خورشید آسمان این شهر را حس کرد، از کوچه های خاک خورده یزد می گوید که سرمایه ای است درخشان برای او. وسوسه دیدن یزد وقتی بیشتر می شود که او از آوای اذان در این شهر می گوید، این که یکباره شهر پر از همهمه عبادت می شود و ضمیمه اش آوای خوش صدایی است که در گلدسته های بی شمار این شهر می پیچد. یزد دیدنی تر می شود وقتی تعریفش را از علی درستکار می شنویم.

من در برهه ای از زندگی ام به دلیل مهاجرتی معکوس از تهران، تمام سال های مدرسه را در یزد زندگی کردم و پس از سکونت در تهران، دوباره به این شهر بازگشتم و همیشه این شهر در ذهنم مانند یک سرمایه درخشان است. به همین دلیل می خواهم مردم را در ایام نوروز به دیدن یزد دعوت کنم تا صفای فضای یزد و یزدی ها را تجربه کنند.

حتما در یزد شاهد رونق مساجد هنگام اذان صبح و ظهر خواهید بود. خصوصا در محله های قدیمی تر هنوز هم صدای اذان از مساجد مختلف شهر بلند می شود و مردم حتی برای نماز صبح پاک و بی ریا به سوی مسجدها روانه می شوند و پس از آن به سمت محل های کار خود حرکت می کنند.

در یزد عبادت پشت عبادت جاری است و همچنان جاری می ماند تا ظهر که دوباره صدای اذان بلند می شود و صاحبان مغازه ها کرکره های پرارزش مالی شان را پایین می کشند تا به سمت مسجد بروند و با صبر و حوصله نماز ظهر برپا کنند و ماجرای در هم تنیدگی عبادت ادامه می یابد تا نماز مغرب و عشا. من هم در سال های انقلاب در همین بازارهای یزد در مغازه شوهرعمه ام کار می کردم و شاهد تعاملات بازاری ها با یکدیگر هنگام تبادل اخبار انقلاب و افت و خیزهای انقلاب بودم، از طرف دیگر شاهد کاسبی های خداپسندانه آنها نیز بودم که تا حد ممکن حقوق مشتری را رعایت می کردند.

من به چشم دیده ام، یزدی ها به مشتری خود راست می گفتند؛ مثلا این نبات درجه یک است و آن دیگری مرغوب نیست و درجه دو است یا به مشتری می گفتند فلان پتو گرچه زیبایی ظاهری ندارد ولی دوام خوبی دارد و خیلی مثال های دیگر. تمام این گزاره ها خرده خرده در ذهن من می نشست و دینداری را به من یاد می داد.

علاوه بر این، از رابطه پدرم با پدرش، ادب و حساب مداری را نیز آموختم، زیرا مغازه های یزد ساعت دو بسته شده و بعدازظهر دوباره باز می شود و من می دیدم که در این چند ساعت، پدرم حساب و کتاب های جزئی را نیز با پدرش در کمال احترام تسویه می کند. البته بماند که چقدر از رابطه پدر و مادرم با یکدیگر و با ما، معرفت های بزرگ را بدون آن که کسی برایمان منبر برود،یاد گرفته ام.

من دیدن یزد را خصوصا به کسانی پیشنهاد می کنم که در شهرها یا روستاهای سرسبز و پر از درخت و سبزه زندگی می کنند، زیرا خاطرم هست که وقتی برای نخستین بار به کلاردشت رفتم واقعا طبیعت در نظرم خیره کننده بود، زیرا من در جغرافیای کویری بزرگ شده بودم و یادم است آن موقع با خودم گفتم، کاش این سرزمین های پرآب و درخت در اختیار یزدی ها باشد تا حتی یک وجب از آن را معطل نگذارند.

قدم زدن در شهر اولین ها

رضا ناجی متولد تبریز است؛ هرچند فهمیدنش از لحن دلنشین و شیرین او کار سختی نیست. ناجی را در فیلم ها و سریال هایش نیز با همین لهجه شیرین آذری به یاد داریم. او که به موطن خود علاقه زیادی دارد، ابتدای حرف هایش از مکان های دیدنی تبریز می گوید و معیارهای لقب گرفتن آن به شهر اولین ها را برمی شمرد. تعصبش به خطه آذربایجان آنقدر جذبهع دارد که بعد از حرف هایش می خواهید کوله را بردارید و راهی دیار قهرمانان ایران زمین شوید. شهری که اولین های ایران را در خود جای داده است.

تبریز شهر اولین هاست، زیرا اولین دستگاه چاپ و راه اندازی صنعت آن در این شهر صورت گرفت، اولین کتابخانه دولتی در این شهر تاسیس شد، اولین مدرسه ابتدایی در این شهر آغاز به کار کرد، اولین شهرداری یا بلدیه در این منطقه افتتاح شد، اولین آتش نشانی یا به زبان آذری یان دین در شهر تبریز راه اندازی شد، برای نخستین بار در این شهر بود که تاکسی هوایی از تبریز به ارس افراد را انتقال داد و اولین خلبان ایرانی که در آلمان آموزش دید، کلنل محمدتقی پسیان متولد شهر تبریز بود که برای اولین بار از آلمان به تبریز پرواز کرد. در مقبره الشعرای این شهر ۴۰۰ اندیشمند شاعر و هنرمند آرام گرفته اند.

مسجد کبود، ارک علیشاه که بخش هایی از آن باقیمانده، خانه مشروطه در خیابان مطهری، موزه آذربایجان، حمام نوبر در خیابان امام، پارک مفاخر، بازار بزرگ سرپوشیده تبریز که در دنیا حرف اول را می زند و صدها منطقه دیگر از دیدنی های این شهر است که باید تماشای آنها را به همه مسافرانی که به این شهر می آیند، توصیه کرد.

ایران به طور کلی مناطق دیدنی زیادی دارد. خود من هم به شهرهای مختلفی ازجمله اصفهان، شیراز، مشهد و شمال کشور سفر کرده ام و دلم می خواهد بتوانم بیش از اینها سفر کنم، اما به هر حال سفر هزینه های زیادی دارد و گاهی امکانات مالی محدودیت ایجاد می کند. این سفرها برای حرفه ما یک ضرورت هم محسوب می شود. یک بازیگر باید همه شهرها را ببیند و با مردمان آن ارتباط برقرار کند. من همیشه سعی می کنم در جمع مردم و در شهر باشم، در خیابان ها قدم بزنم، با مردم صحبت کنم و از دغدغه هایشان باخبر شوم. گاهی بعضی از آنها به من می گویند آقای ناجی ما شما را بین خودمان می بینیم و از خودمان می دانیم، اما بعضی دیگر از هنرمندان کمتر بین مردم حاضر می شوند.

هنرمندان باید بین مردم باشند و از آنها بیاموزند. حال چه بهتر که این با هم بودن ها در سفر اتفاق بیفتد، زیرا به بازیگر فرصت می دهد با آداب و رسوم منطقه ای که به آن سفر کرده است، آشنا شود و شیوه زندگی مردمش را ببیند.

قطعه ای از بهشت...

پروانه معصومی در بیان خاطراتش از سفر و معرفی بهترین منطقه برای گذراندن تعطیلات، روستایی را پیشنهاد می کند که ۱۷ سال است زندگی در فضای آرام و امن آن را به شلوغی های پایتخت ترجیح داده است.

او سال ۵۳ یعنی زمانی که در فیلم سینمایی «غریبه و مه» مشغول ایفای نقش در منطقه ای نزدیک محل سکونت فعلی اش بود، تصمیم می گیرد در فرصتی مناسب تهران را به مقصد قطعه ای از بهشت (به تعبیر یکی از دوستانش) ترک کند.

اکنون در روستای چمن طاهرگوراب در صومعه سرا زندگی می کنم. پدر من اصالتا کرد بیجار گروس بوده و خودم هم در خیابان دانشگاه تهران متولد شده ام. بنابراین اینجا زادگاهم نیست. حدود سال ۵۳ بود که در فیلم «غریبه و مه» بازی داشتم و این فیلم در منطقه ای در ۵۵ کیلومتری خانه فعلی مان فیلمبرداری می شد. آن زمان به این فضا بسیار دل بستم و به نظرم بسیار بکر و زیبا آمد. تصمیم گرفتم هر وقت فرصتی دست داد و موقعیتی پیش آمد به این منطقه مهاجرت کنم تا این که ۱۷سال پیش با همراهی و راهنمایی یکی از دوستانم که گیلکی است، تصمیم گرفتم خانه یا زمینی خوب در آنجا پیدا کنم. یک زمین به ما معرفی شد، اما مساحت آن کم بود و تنها می شد یک خانه کوچک در آن بنا کرد و نمی توانستم هدف هایی را که در ذهنم داشتم، در آن خانه پیاده کنم. زیرا همیشه دوست داشتم در محیطی زندگی کنم که بتوانم گل و گیاه در آن پرورش بدهم. مدتی گشت و گذارهای ما برای انتخاب زمین در همان حوالی ادامه داشت تا این که به زمین خانه فعلی ام رسیدیم و من همان بار اول از موقعیت اینجا بسیار خوشم آمد و زمین را خریدم. وقتی دوست گیلکی ام به خانه من آمد، با همان لهجه شیرین اش گفت: «پروانه، تو زمین نخریدی، قطعه ای از بهشت را خریدی.» اینجا مثل یک شبه جزیره است. کنار خانه ما رودخانه جریان دارد و پر از درخت و سرسبزی است. مهاجرت از تهران برای من کار سختی نبود، زیرا من در تهران خانه ای نداشتم و هزینه ها برای زندگی بسیار بالا بود. اینجا هیچ چیزی کمتر از تهران ندارد.

روستای چمن منطقه ای است که بین مردم چندان شناخته شده نیست، اما اینجا مهمانپذیرها و هتل هایی تاسیس شده که مسافر می پذیرد. به نظرم دیدن این منطقه بسیار ارزشمند است و اگر کسی بخواهد حداقل چند روزی را در آرامش سپری کند، باید به این منطقه بیاید. روستای چمن همچنین درختانی کهن با قدمتی بیش از هزار سال دارد. باید در پیدا کردن مناطق بکر روستا از افراد محلی مشورت گرفت. هرچند کشف و جستجوهای شخصی لذت دیگری دارد. حتی من شنیده ام در نزدیکی این روستا منطقه ای به نام سید خروسه است که زن یک درویش بوده و در جنگل هفت دغنان واقع شده، اما ماشین رو نیست و یک ساعتی پیاده روی دارد. متاسفانه خودم هنوز نتوانسته ام آن منطقه را ببینم.

عکس یادگاری با هندورابی

منطقه ای که به گفته خودش سکوت آن هر کسی را خیره می کند. منظره ای که قاب بی نظیر و زیبایی را در ذهن مسافر نقش می بندد.

کامران تفتی، بازیگر مجموعه های تلویزیونی «زیر هشت»، «شهر دقیانوس»، «ششمین نفر»، «راز پنهان»، «دیوار» و... پیشنهادی بی همتا برای یک خلوت آرام دارد. پیشنهادی خلوت برای روزهای شلوغ عید.

می خواهم ابتدا نوروز ۹۳ را به همه مردم نازنین کشورم تبریک بگویم. امیدوارم که نوروزشان قد آرزوهایشان باشد. جمع ۹ و ۳ می شود ۱۲ و من ۱۲ آرزوی خوب برایشان دارم.

پیشنهاد من برای سفر در تعطیلات عید به مردم، جزیره ای به نام هندورابی در کیش است. از جزیره کیش می توان با قایق به مقصد هندورابی حرکت کرد. این منطقه به طرز عجیبی زیباست و سکوت آن هر کسی را گرفتار می کند. این سکوت قابلیت این را دارد که برای مدتی آنقدر درگیرتان کند که حتی نتوانید حرکت کنید.

حد فاصل خلیج فارس و دریای عمان واقع شده است. فکر می کنم نباید این تصویر را از دست داد. نمی خواهم هیچ تعریفی از آن کنم. هر جمله من ممکن است باعث شود که تصویر آن لو برود. پیشنهاد من این است که مردم حتما یک عکس یادگاری هم از این جزیره بگیرند. در هندورابی می توان قدرت خدا را لمس کرد. می توان فهمید که هر نقطه این خاک چقدر شگفت آور است.

می توان درک کرد که چهار گوشه ایران در یک زمان چهار حال و هوای متفاوت دارد. ایران همزمان هم ییلاق دارد هم قشلاق، هم سرد است و هم گرم و همه رنگ است. کشور ما در دنیا بی نظیر است. در سراسر عالم کم می توان نمونه آن را پیدا کرد. به نظرم در خلقت ایران پارتی بازی شده است که این قدر نعمت داریم.

جزیره هندورابی چندان شناخته شده نیست و همه مسافران کیش از این منطقه بازدید نمی کنند و بندرت کسانی که به این جزیره سری می زنند. امیدوارم که این جزیره را مردم ببینند، بشناسند و شرایط بیشتر شناخته شدن آن فراهم شود.

خود من بسیار سفر کردن را دوست دارم، اما بیشتر به واسطه کار به شهرهای دیگر سفر می کنم. یعنی یا برای فیلمبرداری در منطقه ای دیگر سفر می کنم یا برای برنامه ای دعوت می شوم. از طرفی هم سعی می کنم معمولا هر سال یا هر دو سال یکبار اگر فرصتی پیش بیاید به یک سفر خارجی بروم که معمولا هم نمی توانم برنامه ریزی داشته باشم، زیرا همیشه درگیر کار هستم.

سفر کردن کار ما را غنا می بخشد. دانستن جغرافیا از اتفاقاتی است که می تواند به بازیگر بسیار کمک کند. روان شناسی قومیت ها را باید در حرفه ما دانست و هنگام نیاز به این اندوخته ها رجوع کرد. دیدن مکان های مختلف و قرار گرفتن در فضاهای بومی و محلی باعث می شود تا وقتی بخواهی نقش یکی از خود آنها را بازی کنی، بهتر از پس آن برآیی. این کار به درک بهتر بازیگر از نقش خود هم منجر می شود.

در جستجوی هوای پاک

فرار از تهران باشد یا پناه به طبیعت، فرقی نمی کند. سفر، شما را به باغ چند سالگی تان می برد! کاری که حدیث فولادوند، بازیگر سینما و تلویزیون به همراه همسرش رامبد شکرآبی انجام داده اند. آنها قید پایتخت، دود، ترافیک و البته امکاناتش را زدند و به باغ کوچکی پناه بردند در دل طبیعت. جایی که خدا به شما نزدیک تر است. شنیدن پیشنهادهای بکر سفر از زبان این زوج که در دل طبیعت زندگی کرده اند، شما را مجاب می کند از پایتخت دل بکنید و راهی سفر شوید.

من در تهران متولد شدم، اما یک سالی است در شمال کشور نیز باغ کوچکی خریدیم و اغلب اوقات به آنجا می رویم. برای اسکان در شمال هیچ دغدغه ای نداریم. این خیلی خوب است. به همین دلیل ترجیح می دهیم به شمال برویم و از آب و هوای مطلوب و سرسبزی آنجا استفاده کنیم. من چون به دلیل حرفه ام خیلی از شهرها را دیده ام، پیشنهادهای بسیاری هم دارم، اما خودم تبریز را ندیده ام و پیشنهاد می کنم به تبریز بروید. شهر کندوان که آوازه اش جهانی است، می تواند انگیزه خیلی خوبی برای دیدن تبریز باشد. البته یزد را هم خیلی دوست دارم. اگر بخواهم به کسی پیشنهاد سفر بدهم، این دو شهر را پیشنهاد می کنم. البته نه به این معنا که شهرهای دیدنی فقط اینها هستند. خیر، من این دو شهر را چون ندیده ام، پیشنهاد می کنم؛ وگرنه ایران شهرهای دیدنی بسیاری دارد. به هر حال، ما همیشه عادت کرده ایم تا اسم مسافرت می آید همه می گوییم برویم شمال. من خودم به شخصه دوست دارم به جاهایی که تا به حال نرفته ام، سفر کنم و تجربه های جدیدی به دست بیاورم.

من ایرانگردی را بسیار دوست دارم و دلم می خواهد مکان های تاریخی ایران را ببینم و با فرهنگ های متفاوت آشنا بشوم. نکته دیگر این که روحیه هر فردی که به مسافرت می رود، بشدت تغییر می کند و به قول معروف حال و هوایش عوض می شود. من تمام این تغییرات روحی را که سفر برایم ایجاد می کند، دوست دارم. البته ترجیح می دهم همیشه جاهای خلوت را برای سفر انتخاب کنم، اما زمانی که برای مسافرت انتخاب می شود آن هم در ایام نوروز، همیشه شلوغ است. چون خیلی از مردم در این ایام به سفر می روند و اکثر شهرهای دیدنی و بخصوص شمال ایران شلوغ می شود، اما بیشتر ترجیح می دهم در زمان هایی به سفر بروم که شهرها خلوت تر بوده و زمان مسافرت و تعطیلی نباشد.

اگر به طور شخصی سفر می کنید حتما وسایل ایمنی موردنظر را به همراه داشته باشید. رعایت قوانین هم بسیار اهمیت دارد. اگر همه افراد قوانین را رعایت کنند، مسلما سفر خوب و به یاد ماندنی برای همه مردم رقم خواهد خورد؛ سفری بدون استرس و نگرانی و به دور از هر اتفاق ناگواری. وقتی همه خود را ملزم به رعایت قوانین کنند، نه تنها خود بلکه همگان از آسیب های جدی دور می مانند. اصولا تمام مسافرت ها به من خوش می گذرد و برایم لذتبخش است، اما به طور مثال وقتی به جایی می روم که هوا تمیز است و می شود اکسیژن گرفت، بسیار لذت می برم. مخصوصا وقتی به غرب کشور، سنندج و بانه رفتیم خیلی خوب بود. من سفر کردن را خیلی دوست دارم، به طوری که چمدان هایم همیشه حاضر است. هیچ وقت چمدان ها را در انباری نمی گذارم و همیشه یک گوشه از اتاق مان است. می توانید لذت های سفر را از چمدانم هم بپرسید.

جادوی بیابان های باشکوه ایران

محمد صادقی، بازیگر سینما و تلویزیون خوب به یاد دارد آفتاب سوزان اهواز و دشت های کویری و خشک آن منطقه را اما وقتی قرار است از سفر بگوید از جنگل می گوید و رود. از دشت های سبز گرگان تا جادوی تپه های طالقان. شنیدن بهشت های ایران زمین از زبان محمد صادقی که زاده جنوب است، هم وسوسه برانگیز است و هم خواندنی. پس چمدانتان را آماده نگه دارید که شاید خواندن این پیشنهادها شما را مجاب به رفتن کند.

تمام نقاط کشور ما به لحاظ تنوع جغرافیایی، زیبایی های خاص خودش را دارد تا حدی که گاهی انتخاب بین آنها دشوار می شود، ولی من شخصا سفر به شمال ایران را بسیار دوست دارم، بخصوص آن همه سرزندگی و بارش های باران و دل انگیزی دریا را و دعوتم از مردم به تماشای زیبایی های شمال کشور است.

گرچه سفر به سمت شمال کشور زیاد است، ولی معمولا مردم به مناطق خاصی می روند و زیبایی های بسیاری از نقاط شمال کشور را فراموش می کنند. من به هموطنان مسافرم پیشنهاد می کنم حتما به دیدن گرگان و دشت های زیبای آن و سپیدرود و جنگل های خرم اطراف آن و همچنین گلستان بروند. ارتفاعات زیبایی در مازندران و گیلان وجود دارد که نگاه شما را به خود خیره می کند.

شاید شما هم مثل من اهل گشتن و یافتن نقاط جدید باشید. پس حتما به قلب جنگل های شمال ایران سری بزنید. من اگر با گروهی به سفر بروم که همفکر و هم سلیقه من باشند، به قلب جنگل ها قدم می گذارم تا زیبایی های بکر آنها را ببینم. یکی از بهترین تجربه هایم هنگام فیلمبرداری میرزاکوچک خان بود که حدود سه یا چهار ساعت با اتومبیل به قلب جنگل حرکت می کردیم و آنجا را واقعا می شد به بهشت تشبیه کرد. فکر نمی کنم هیچ کجای دنیا چنین زیبایی های فوق العاده ای وجود داشته باشد. برای یکی دیگر از فیلمبرداری هایم به سپیدرود رفته بودیم. در سپیدرود و امامزاده هاشم ـ که نزدیک رشت است ـ نیز مناطق دیدنی بی نظیری دیدم.

از شمال که بگذریم به نظرم غرب کشور نیز زیبایی های خاص خودش را دارد و از آن هم که بگذریم، باید بگویم کویر ایران هم چشمگیر است. آنجا نیز تجربه فیلمبرداری داشتم و درست مانند شمال کشور، حدود چهار ساعت با ماشین به دل کویر حرکت می کردیم و آن وقت شاهد مناظر باشکوهی بودم که تاکنون همانندش را در هیچ کجای دنیا ندیده ام و باورم بر این است که این همه زیبایی، واقعا ما را سحر و جادو می کند. در مناطق اطراف کرمان و یزد نیز چیزهای زیادی برای دیدن و یادگرفتن وجود دارد. حتی در طالقان که نزدیک تهران است، آسمان و ستاره ها متفاوت است. اگر شب را روی تپه های طالقان بگذرانید، بدون اغراق حس می کنید فاصله شما تا آسمان و ستاره ها آنقدر کم است که اگر دستتان را دراز کنید، ستاره ها را خواهید چید. برای یکی از فیلمبرداری هایم در جایی بودیم که تعداد ملخ هایش زیاد بود و من شروع کردم به شمردن ملخ های مختلف. باورتان می شود بیش از ۱۵۰ ملخ متفاوت دیدم؟ تا پیش از آن هیچ وقت فکر نمی کردم در جایی بیش از ۱۵۰ نوع ملخ وجود داشته باشد!

به دلیل همین زیبایی های متنوع است که می گویم جذابیت های جغرافیایی ایران بی شمار است تا حدی که گاهی اوقات انتخاب مقصد سفر دشوار می شود.

سفر بروید؛ هر جا شد فرقی نمی کند

عبدالرضا اکبری، گاه پدری مهربان است و گاه پلیسی جدی و عبوس. گاه کارمندی وقت شناس و گاه شروری بد سابقه، اما همیشه مسافر است، چراکه برای او سفر بی مقصد است. سفر برایش در جاده رفتن است. دل دادن به جادوی جاده، از هر چیزی برایش شیرین تر. همین است که پیشنهاد سفری این بازیگر مقصد خاصی نیست، مهم رفتن و دل کندن از روزمره ای است که این روزها حسابی به تن آدم ها چسبیده است.

سال گذشته در ایام نوروز به کیش رفتم. البته باید در روز اول عید آنجا حاضر می شدم و مهمان برنامه بودم. به همین خاطر درست سر سال تحویل در هواپیما بودم. یادم می آید خلبان هواپیما سال نو را بالای ابرها به مسافران تبریک گفت. من دوست دارم هر سال نوروز به سفر بروم. البته برخی از این سفرها کاری است و گاهی با خانواده. اگر امسال هم همه چیز رو به راه باشد احتمالا باز هم به کیش می روم.

اگر بخواهم پیشنهادی به خوانندگان شما بدهم، این است که من به همان اندازه که جزیره کیش و خلیج همیشه فارس را دوست دارم، به خاطر همان دلایلی که گفتم، دیگر جاهای دیدنی ایران را هم دوست دارم. پیشنهادم برای مردم جاهایی است که تا به حال ندیده و به آنجا سفر نکرده اند. دیدن شهرهای زیبای ایران چون کرمانشاه، تبریز، اصفهان، شیراز، یزد، خراسان و شهرهای اطراف را به مردم سفارش می کنم تا بروند و این دیدنی ها را ببینند. من خودم به خیلی از شهرهای ایران سفر کرده ام. مخصوصا شهرهای شمالی را کامل دیده ام. حتی به شهرهای غربی و مرکزی کشور هم رفته ام. به مردم خوب ایران توصیه می کنم به شهرهایی که تا به حال نرفته اند، سفر کنند و آثار تاریخی و بناهای زیبای آن شهرها را از نزدیک ببینند. خیلی خوب نیست اگر ایرانی باشیم و حافظیه و سعدیه نرفته باشیم. مقبره کورش را ندیده باشیم و به شوش و دانیال نبی سری نزده باشیم.

سفر قبل از مفرح بودنش به انسان تجربه می آموزد. به شرطی که از این چاردیواری به آن چاردیواری نرویم و آنجا مستقر نشویم. به شرطی که یک نگاه علمی و تحقیقی داشته باشیم. به سراغ بناهای تاریخی برویم و با جغرافیا و بافت سنتی این مکان ها آشنا شویم. همین طور با مردم آن مکان و آداب و رسومش از نزدیک آشنا شویم؛ چون در هتل و خانه ماندن تجربه ای برای کسب کردن ندارد.

هر کسی که خوش سفر باشد بهترین همسفر من است. همه همسفران من تا امروز خوب بوده اند. اما این را باید بگویم که در سفر باید اول از همه همراه بود. طبق تجربه ای که کسب کرده ام اگر هر کسی بخواهد حرف خودش را بزند و سلیقه خودش را حاکم کند سفر به کام مسافران زهر می شود. همدلی، یکرنگی، همراهی، حس تعاون و با هم بودن و با هم کنار آمدن و در مقابل همه اینها صبوری بسیار مهم است.

توصیه اولم به خوانندگان شما این است که به سفر بروند. هر جا شد، فرقی نمی کند. همه جای ایران دیدنی و آموختنی است و سفر هم همین عناصر را به همراه دارد. سفر تجربه و تعامل است. سفر برای تفکر و اندیشه است اگرچه یک استراحت هم محسوب می شود. بعد از ۱۲ ماه کار یک «ایست» است برای تفکر و اندیشه و استراحت و با یک آغاز خوب، از نو شروع می کنیم.

بازیگر، مسافر است

جلیل فرجاد، بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما که مدتی است فعالیت خود را در عرصه دوبله به صورت جدی تری دنبال می کند، معتقد است لحظه ای که هر انسانی در آن به سر می برد، بسیار مهم تر از مکان و موقعیتی است که در آن قرار دارد؛ زیرا این لحظه ها هستند که می توانند خاطره هایی خوب را برای فرد بر جا گذارند یا بر عکس، او را از بودن در موقعیتی دلتنگ کنند.

من متولد شهر مرند آذربایجان شرقی هستم و تا شش سالگی در این شهر زندگی کرده ام. من تاکنون به بسیاری از شهرهای دیدنی و جذاب کشور همچون اصفهان، شیراز، تبریز و شهرهای شمالی کشور سفر کرده ام، اما حالا نمی توانم بگویم کدام یک از آنها برای من خاطره انگیزتر بوده است. ممکن است یک منطقه در یک موقعیت زمانی برای شما خاطره خوبی به همراه داشته باشد و همان منطقه در شرایط دیگری حس کسالت بار و خسته کننده ای در شما ایجاد کند. بسیاری از سفرهای من تاکنون کاری بوده است.

برای مثال بارها پیش آمده برای حضور در یک جشنواره یا تصویربرداری در شهری به آنجا سفر کنیم. به نظر من نباید روی یک شهر خاص دست گذاشت و آن را بهترین نقطه این کره خاکی دانست. هر نقطه ای از ایران زیبایی های خاص خود را دارد و نمی توان بین شهرهای مختلف آن تفکیک قائل شد. خوشحالم که در حرفه ای فعالیت می کنم که امکان دیدن را برای من فراهم می کند. بازیگری هنری است که باعث می شود در طول عمر کاری تان به مناطق مختلفی سفر کنید. من هم از این فرصت بی نصیب نمانده ام و تا به حال به شهرهای زیادی از کاشان گرفته تا به اردستان و زواره و روستاهای زیادی در سیستان و بلوچستان رفته ام.

وقتی به منطقه ای از کشور سفر می کنی و قرار است آنجا برای بازی در یک فیلم یا سریال تصویربرداری صورت بگیرد، اگر در کارت موفق باشی و در ادامه از نتیجه آن رضایت داشته باشی، قطعا آن منطقه برای تو به یک مکان خاطره انگیز و مطلوب و خواستنی تبدیل می شود و از آن به بعد همیشه از حضور در این فضا لذت خواهی برد و برای تو سرشار از اتفاقات خوب و انرژی مثبت است. حتی بالاتر از این می توانم بگویم که گاهی حضور در یک منطقه خاص به نتیجه کار من کمک زیادی کرده است و شرایط برایم به گونه ای رقم خورده که نقشم را بهتر ایفا کنم. به اصطلاح بازیگران، باید آن لحظه ای را که در آن نفس می کشی درک کنی و این کند و کاو باعث لذت بردن از مکان هم می شود. در غیر این صورت صرف نام بردن از یک فضا یا جغرافیایی خاص با آب و هوایی مشخص نمی تواند ملاک انتخاب بهترین نقطه برای سفر باشد.

هنوز در سفرم...

زادگاه آدم ها وقتی سایه شهرت هم روی زندگی شان می افتد دیگر برایشان یک زادگاه نیست، یک مامن است و پناه.

کورش تهامی هم وقتی از کرمانشاه می گوید خنده شیرینی روی صورتش می دود و صدایش پر از کوه ها و دشت های کرمانشاه می شود.

او زادگاهش را پیشنهاد می کند، از جاده ای می گوید که برایش پر از شگفتی است. شما هم اگر گذرتان به اسدآباد و کنگاور خورد این بازیگر خوش سخن را به یاد آورید. شاید بخشی از کودکی ها و نوجوانی های او در همین مسیر گم شده باشد!

عیدهای سال نو به کرمانشاه می روم، زیرا طبیعت و فضای کرمانشاه من را به حال و هوای کودکی ام می برد. من تا بیست سالگی در این شهر زندگی کردم. دوران کودکی و نوجوانی ام آنجا سپری شده و به نوعی شخصیت ام در این محیط شکل گرفته است. آن زمان ها که در کرمانشاه زندگی می کردم، نگاهم به محیط اطراف، نگاهی از داخل به بیرون بود، اما حالا نوع نگاهم فرق کرده است و از بیرون به داخل این شهر نگاه می کنم. اکنون وقتی مسیر جاده را بعد از گردنه اسدآباد رد می کنم و به سمت کنگاور با آن طبیعت بکر و بی نظیرش در حرکت هستم، زمان و مکان برایم معنای خود را از دست می دهد. من آن جاده را از همه مکان ها و آن لحظه را از همه زمان ها بیشتر دوست دارم. جاده بعد از اسدآباد از صحنه و بیستون رد می شود. اگرچه این منطقه در بهار کمی سرد است، اما درختان شکوفه کرده و بهار رونقی به طبیعت بخشیده است. روی کوه ها هنوز برف درخشان است و زیبایی دوچندان می شود. حالا تصور کنید هوایش بارانی هم باشد، لذت بردن از این منظره خدادادی بسیار بیشتر هم می شود.

کرمانشاه حالا دیگر با زمانی که من در این شهر زندگی می کردم، تفاوت های زیادی کرده است. پناه ما در دوران بمباران و جنگ تحمیلی دامنه کوه طاق بستان بود، اما اکنون این کوه ها شکل و شمایلشان تغییر کرده است و به بوستان تبدیل شده اند؛ البته زیبایی خود را حفظ کرده، چه بسا دوچندان هم شده و هنوز هم رخ نمایی می کند. طبیعت برای من از همان آغاز به معنای طاق بستان بود. چشمه های فراوان و جوشان آن و کوه های سنگی اش منظره دلپذیری خلق می کرد.

من بسیار اهل سفر کردن هستم و معمولا هر ماه یا دو ماه یکبار به بهانه های مختلف کاری یا تفریحی به یک منطقه سفر می کنم، اما همچنان این میزان کم است؛ چراکه معتقدم یکی از زیباترین، کامل ترین و پرمعناترین تفریحات آدمی همین سفر است. سفر باعث جوان ماندن روح و جسم انسان می شود. بارها از سوی بزرگان و اندیشمندان به آن توصیه شده است. خداوند نیز در قرآن، بندگان خویش را به دیدن و گشتن در زمین سفارش کرده است تا عبرت بگیرند و بر تجربیاتشان افزوده شود. بسیاری از بزرگان تاریخ نیز با سفر پخته تر و داناتر شده اند. همچنین اگر به ماهیت خودمان مراجعه کنیم، می بینیم خودمان نیز مسافران دنیاییم. چه بخواهیم و چه نخواهیم عمر سفرمان روزی به پایان می رسد و ما ناچار به عبور کردن هستیم.

زادگاه من کرمانشاه است و طبیعی است هر فرد عرق زیادی به محل تولد خود دارد. این که سراسر ایران دیدنی است و کشورمان مناطق جذاب و مناظر زیبا و فرح بخش بسیاری دارد، اما نباید بر من خرده گرفت، اگر کرمانشاه را برای سفر کردن به مردم خوبمان توصیه کنم، چراکه زادگاهم است.

عیدهای تهران را بیشتر دوست دارم

برای نوروز و دید و بازدیدهایش ارزش و جایگاه زیادی قائل است، آن قدر که ترجیح می دهد برنامه های کاری اش را به گونه ای تنظیم کند تا عیدها در کنار خانواده خود باشد.

پویا امینی، بازیگر نیک اخلاق بسیاری از مجموعه های تلویزیونی و فیلم های سینمایی است.

او که به واسطه بازی اش در بعضی آثار تلویزیونی و سینمایی بارها به مناطق جنوبی کشور سفر و برای مدتی طولانی در این شهرها زندگی کرده است، مردمان آنجا را بسیار دوست داشتنی و زیبایی هایش را زایدالوصف می داند.

ایران آن قدر شهرهای زیبا با آب و هوای متغیر و متنوع دارد که واقعا انتخاب را برای سفر سخت می کند و نمی توان تنها به یک شهر اشاره کرد. من بسیاری از این زیبایی ها را دیده ام. سواحل شمالی تا جنوبی کشور و شهرهایی مثل آبادان و جزایر کیش و قشم، شهر شیراز و دریاچه پریشان استان فارس و بسیاری از زیبایی های دیگر کشورمان را در ایام عید دیده ام، اما نوروزهای تهران را هم بسیار دوست دارم.

وقتی حال و هوای نو شدن در تهران می پیچد، شهر خلوت می شود و هوای آن نفسی تازه می کند. از طرفی دید و بازدیدهای عید برای من بسیار جذاب و دوست داشتنی است و معمولا به دلیل دیدن اقوام و آشنایان و دید و بازدیدهای عید ترجیح می دهم نوروز را در تهران بمانم.

وقتی می خواهم برای بازی در یک سریال یا فیلم قرارداد ببندم زمان پایان کارم را در نظر می گیرم و تاکید دارم در نوروز تصویربرداری نداشته باشیم، یا دست کم چند روز اول سال جدید کار خاصی نداشته باشم. در این ۱۵ سالی هم که در حرفه بازیگری فعالیت می کنم تا به حال پیش نیامده است نوروزی را با خانواده سپری نکنم و هیچ وقت کارهایی را که در این ایام در شهرهای دیگر ضبط می شود، قبول نمی کنم.

با این حال در دیگر ایام سال با هدف کاری به شهرهای دیگر بسیار سفر کرده ام. بیشتر این سفرها به جنوب کشور و استان خوزستان بوده است و مردم آنجا بسیار بامحبت و دوست داشتنی هستند. شاید بیش از هفت پروژه ای که در آن حضور داشتم مثل سریال های زمان شوریدگی، خوش رکاب، خوش غیرت، بوی خاک و بزرگمرد کوچک در شهرهای خرمشهر و آبادان و... تصویربرداری شد. باید اعتراف کنم که هیچ جا مردمانی به این نازنینی ندیده بودم که آن قدر مهمان نواز باشند و از هنر و هنرمندان قدردانی کنند.

در سفر، منتقد باشیم

محمد سلوکی، مجری جوان و دوست داشتنی تلویزیون است که با اجراهای متفاوت خود بخصوص در شبکه یک سیما و برنامه «سین مثل سریال» مخاطبان بسیاری را پای تلویزیون نگه داشته است. او درباره سفرهای نوروزی یک خواهش از تمام مردم ایران زمین دارد، آن هم نگاه انتقادی مردم است که می تواند سازنده باشد. نگاهی که با چشم های ریزبینانه مشکلات را بازگو کند تا همیشه ایرانی پاک و زنده داشته باشیم.

بسته به روحیاتم نوع سفر را معلوم می کنم. اگر به دنبال آرامش باشم شمال یا جنوب کشور را انتخاب می کنم. شمال هم نه شمالی که همه تصور می کنند. این که در جاده کناره مدام رفت و آمد کنم. دوست دارم در سفر تجربه متفاوتی داشته باشم و بیشتر آرامش برایم اهمیت دارد، چون آرامش را در سفر دوست دارم. اصلا از جاهای شلوغ خوشم نمی آید. البته این مساله یکی از ایرادات ماست که مدیریت سفر نداریم. به طور مثال ۱۵ روز تعطیل هستیم و می خواهیم در این ۱۵ روز به همه جا سفر کنیم یا در تابستان همه به فکر مسافرت می افتیم و هیچ حساب و کتاب درست در مدیریت سفر نداریم. نه این که نمی خواهیم داشته باشیم برای این است که سیستم برنامه ریزی در این حوزه بشدت غلط است و مدام نیز آمارهای بالا از مسافرت های نوروزی و تابستانی می دهیم، اما این که مسافران با چه کیفیتی به سفر رفتند و چه چیزی به دست آوردند مهم نیست.

دوست دارم جایی بروم که این آرامش وجود داشته باشد و زمانی که روحیه ام هیجانی باشد، دوست دارم به جاهای شلوغ سفر کنم. مثل جشنواره هایی که در جزیره کیش یا شهرهای دیگر برپا می شود حتی درباره این موضوع که مردم در یک شهر گردهم می آیند باید نگاه علمی داشته باشیم. باید این انرژی را کشف کنیم و برای آن برنامه ریزی درستی داشته باشیم. این همه سرمایه و امکانات وجود دارد، اما کوچک ترین برنامه ریزی برای آن نمی شود. متاسفانه مدیران در این حوزه فکر می کنند بزرگ ترین کارها را انجام داده اند و همیشه اذعان دارند امکانات و ابزار لازم برای کارهای خلاقانه محدود است. سرانجام هم می گویند هزینه کافی و امکانات وجود ندارد، اما در حوزه گردشگری و سفر موضوع خلاقیت و نگاه متفاوت به برنامه ریزی درست باید بر مبنای تفکر علمی باشد. زمانی که این اتفاق نیفتد نمی توان برای کسی برنامه ریزی کرد، مگر این که هر شخصی برای خودش برنامه ریزی های حساب شده ای داشته باشد و با توانمندی های خودش مانند خودرو و امکانات شخصی به سفر برود و لذت ببرد وگرنه باید تابع شرایط باشد.

من پیشنهاد نمی کنم، بلکه یک خواهش دارم. اگر امسال به سفر رفتند و جایی ایراد و نقصی دیدند تا می توانند فیلم و عکس بگیرند و بیایند مطرح کنند و سوال کنند که چرا به این شکل است؟ انتقاد کنند و نگاه انتقادی داشته باشند. مردم باید از طریق روزنامه و رسانه ها این انتقادها را مطرح کنند. من کاری به دولت ندارم، اما با جریاناتی که برخی خودشان را صاحب می دانند، مخالف هستم.

بهارانه های زیبای شیراز

بهار شیراز را کسی ندیده باشد، نیمی از زیبایی های این سرزمین را ندیده است. محمود پاک نیت از شیراز و خانه پدری اش می گوید.

از بوی بهار نارنجی که سراسر شیراز را می گیرد و شما را شیدای این شهر می کند. هرچند توصیه او این است که اگر نوروز شیراز را از دست دادید غم نخورید، اما اگر اردیبهشت شیراز را از دست دادید بدانید لذت عاشق شدن از کفتان رفته است.

من در فارس به دنیا آمده ام و مسلما به هموطنان مسافرم پیشنهاد می کنم در فرصت تعطیلات نوروزی حتما سری هم به شیراز بزنند؛ زیرا این شهر از هر نظر عالی است؛ آب و هوا، آثار تاریخی متعدد، زیبایی های طبیعی و... به عبارت دیگر شیراز دیدنی های شهرهای زیادی را یکجا در دل خود جمع کرده است و شما با سفر به شیراز دستاوردهای زیادی خواهید داشت.

البته یک نکته را هم بگویم، گرچه اکنون برای نوروز به هموطنانم سفر به شیراز را پیشنهاد می دهم، ولی این را هم بدانید که اردیبهشت بهترین زمان سفر به این شهر زیباست؛ بنابراین اگر در روزهای عید فرصتی برای سفر به شیراز نیافتید، حتما اردیبهشت تان را مملو از زیبایی متنوع شیراز کنید تا خاطره این شهر زیبا در اردیبهشت همیشه برایتان باقی بماند.

دیدنی های داخل شیراز انگشت شمارند مانند حافظیه و سعدی. در کنار این دو محل بسیار مشهور، باید به دروازه قرآن و قبر خواجو که در بنایی زیبا کنار آن قرار دارد، اشاره کنم و البته قبر باباکوهی که تقریبا در دامنه کوه هست.

دیگر دیدنی های شیراز همه خارج از شهر قرار دارند و ارزشش را دارد که وقتی شیراز را برای سفر و گردش انتخاب می کنید، کمی مسیرتان را دورتر کنید و به سراغ زیبایی های اطراف شهر بروید.

علاوه بر تخت جمشید می توانید به غار شاپور در بیشابور هم بروید که آب روان و زیبایی از آنجا عبور می کند و حال و هوایی بس عجیب و فضایی دلنشین دارد. آبشار مارگون نیز دیدنی است. این منطقه دشت های وسیع دارد و آب فراوان. آن قدر آبشار مارگون بلند است که آب به گردی بدل می شود و روی بدنتان می نشیند.

علاوه بر اینها سری هم به کازرون بزنید. در اطراف این شهر معبد آناهیتا را یافته اند که نشانه ای از قدمت ایران بزرگ است. دیدن کازرون و دانستن تاریخ آن خالی از لطف نیست. می گویند این شهر زمانی حدود چهار فرسخ با محل حکومت شاپور اول فاصله داشته است.

از شیراز بسیار تعریف کردم، آن هم تعریف های دور از مبالغه. خوب است بدانید امسال نیز خودم پس از هشت سال می خواهم به شهرم سفر کنم و از زیبایی های بهارانه شیراز لذت ببرم. زادگاه پدری من آنقدر جذاب است که هنوز هم که هنوز است، در ذهنم جا خوش کرده و دوست دارم مردم ایران مهمان شیراز و شرایط متفاوتش شوند.

قدم زدن در دشت ناز

نیما رییسی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون که امسال نیز در دو مجموعه تلویزیونی «پروانه» و «ستاره حیات» بازی داشت، چند ماهی است همراه جمعی از دوستان خود مدیریت یک شرکت مسافرتی را به عهده گرفته است. وقتی از او می خواهیم تا بهترین منطقه ای را که دیدنش را به همه توصیه می کند به مخاطبان این ویژه نامه معرفی کند، از این پرسش من شگفت زده می شود و یک بسته گردشگری کامل از شمال تا جنوب کشور را پیشنهاد می دهد.

دوست دارم به همه کشورهای این کره خاکی سفر کنم، البته تمایل اصلی من بیشتر به مناطقی است که به زادگاهم در شمال کشور شباهت دارند. مادر من اهل مازندران است و پدرم نیز اهل گیلان و من به نوعی زاده مرز شمالی کشورمان هستم. جنگل، دریا، دشت های سرسبز با درختان سر به فلک کشیده حس زیبایی و نشاط را در من زنده می کند.

چند روز پیش نقشه شهر کن در فرانسه را در نرم افزار گوگل مپ بررسی می کردم و وقتی دقت کردم متوجه شدم چقدر این اقلیم شبیه مناطق شمالی کشورمان است و شوق به سرسبزی شمال حس خوبی را نسبت به کن در من ایجاد کرد. البته نمی گویم به صحرا و مناطق کویری علاقه ای ندارم، هرگز! اتفاقا فکر می کنم یکی از مناطقی که بخوبی به مردم معرفی نشده است، همین اکوسیستم های صحرایی ایران باشد. متاسفانه بتازگی باب شده است دبی برای سافاری و صحراگردی جاذبه های تروریستی زیادی دارد. در حالی که ما زیباترین کویرها مثل لوت و مصر را در کشورمان داریم. همین طور بیشتر مردم برای سفر به یک جزیره معمولا کیش را انتخاب می کنند در حالی که جزیره قشم مناطق دیدنی، بکر و دست نخورده بسیاری دارد.

اگر باز در شمال کشور سیر کنیم، منطقه میانکاله در استان مازندران که البته به استان گلستان نزدیک تر است، یکی از بی نظیر ترین فضاهای طبیعی کشور را دارد که خلیج گرگان آن را در بر گرفته است. در ایام خاصی از سال انواع گوناگونی از پرندگان به این منطقه کوچ می کنند و برای مدتی طولانی در آنجا می مانند. مردم می توانند با مشارکت سازمان حفاظت محیط زیست از این منطقه بازدید کنند. منطقه دیگری که من را به دنیای کودکی ام می برد، دشت ناز در فرح آباد ساری است که گوزن های زرد در آن زندگی می کنند. این منطقه گرچه بسیار کوچک است، اما تماشای آن بسیار جذاب و لذتبخش است. اگر بخواهم درباره شهرهای دیدنی جهان هم حرف بزنم، باید بگویم من استانبول را یکی از بی نظیرترین آنها می دانم. این شهر به نظر من همیشه زنده است و می توان آن را بدون تردید یک موزه پویا دانست.

همین زیبایی هایش باعث شد تا چند سال پیش به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا لقب بگیرد، همان طور که شهرهای اروپایی دیگری هر ساله با این عنوان معرفی می شوند. در مجموع همیشه از سفر کردن استقبال می کنم و سعی دارم سالی یکبار به مسافرت بروم. سفر به انسان عمق می بخشد. بویژه زمانی که جنبه ای تفریحی داشته باشد، روحیه فرد را دوچندان می کند. سفر در هر کاری از جمله حرفه ما بازیگری تاثیرگذار و مفید است؛ چراکه شما وقتی با انرژی بیشتری به محل زندگی تان برمی گردید دیدتان به جهان پیرامونی گسترش یافته و کارتان را با شور و شوق خاصی از سر می گیرید. همچنین مکاشفه ها و اشتراکات فرهنگی که در سفر به آن دست می یابید، برایتان بسیار لذتبخش است.

تجربه زمستانه در بهار

مجید مظفری، زاده پایتخت است، اما دلش برای دیدنی های ایران می تپد. این بازیگر که البته چند سالی است رخت کارگردانی هم به تن کرده از کویرهای ایران می گوید، از لذت رانندگی که به گفته او بخشی مهم از سفر است. این که در جاده ای برانی پر از دشت های شگفت، بی هیچ فکر و دغدغه ای برای رسیدن. حرف های این بازیگر توانمند درباره سفر و پیشنهادهایش برای دیدن ناشناخته های ایران شنیدنی است.

می دانید که بهترین زمان برای سفر به جنوب ایران همین روزهای آغاز بهار است که آب و هوایی بس عجیب را می توان تجربه کرد. اگر هم کسی در زمستان فرصت دیدن برف و برف بازی نداشته، براحتی می تواند در ایام نوروز، به مناطق سرد ایران برود و از بازی های زمستانی مانند اسکی لذت ببرد. چه چیز جالب تر از این که در بهار، زمستان را تجربه کرد!

ایران ما کشور چهار فصلی است که در هر زمان می توان در منطقه ای از آن یکی از فصول سال را تجربه کرد. به همین دلیل سفر در ایران فرصت مناسبی برای دیدن مناطق مختلف، آن هم با شرایط کاملا عجیب و غریب فراهم می کند. من همیشه به دیگران توصیه می کنم، به مناطقی سفر کنند که تاکنون تجربه دیدن آن را نداشته اند. این کار موجب می شود افراد با لباس ها و لهجه ها و موسیقی و غذاهای محلی آشنا شوند. این تعامل ها و رفت و آمدها باعث نزدیک شدن افراد با یکدیگر می شود.

آن وقت است که متوجه می شویم چقدر صنایع دستی متعدد در کشور وجود دارد و ما حتی تصورش را هم نمی کردیم. جالب تر این که صنایع دستی عجیبی در کشورمان وجود دارد که کاملا برگرفته از طبیعت است. لطفا هنگام سفر قصدتان این نباشد که ماشین را روشن کنید و تا مقصد پیوسته راه را ادامه دهید. من نمی دانم چرا بعضی از افراد قصد دارند بدو بدو خودشان را به مقصد برسانند. چه اشکالی دارد کسی که به سمت شمال ایران می رود یک شب را در گچسر سپری کند؟ یا چه اشکالی دارد کسی که به سمت جنوب ایران می رود سری هم به شوش و شوشتر بزند؟ یا هنگام سفر اطراف کوه سبلان و دیدنی های زیبای اطراف جلفا را ببیند و لذت ببرد؟ خودم نیز این چنین سفر می کنم، دوست دارم با خیال راحت پشت فرمان بنشینم و به هر جایی که نظرم را جلب می کند، بروم. اگر بدانید در این سبک سفر چقدر مناطق بکر یافته ام! مثلا یک بار در اطراف قوچان جایی به نام ده سرخ پیدا کردم که کاملا سرخ رنگ است و تعداد زیادی خانه و حمام و امامزاده قدیمی دارد، آن هم با مردمانی بسیار مهربان. خانه ای در ده دیدم چند طبقه که هر طبقه از آن مخصوص کاری بود.

سفر به اینجا، سفر به اونجا

نمی شود بر موضوع گردشگری دست گذاشت و از اقبال واحدی حرفی نزد. مجری برنامه های صبح بخیر ایران و بسیاری از برنامه های تلویزیونی که بیش از همه به خاطر گزارش های خودمانی اش از شهرها و روستاهای دیگر و صحبت با مردمان آنها بین مردم محبوبیت دارد.

او همچنین کتابی با عنوان «واحدی در سفرها به اینجا و به اونجا» تالیف کرده است که خاطرات سفرش را شامل می شود. شنیدن آداب سفر از او که بیشتر از آن که در خانه باشد در سفر است، خواندنی است.

معمولا با هدف کاری زیاد به سفر می روم، اما سفرهای خانوادگی مان سالی یک یا دو بار بیشتر نیست. گاهی هم پیش می آید همراه خانواده ام به سفرهای کاری می رویم تا کمی تنوع هم در زندگی مان ایجاد شود. همسر من هم به شهر مشهد علاقه زیادی دارد و بیشتر سفرهای ما با خانواده به این شهر زیارتی است.

اما پیشنهادم؛ چابهار و کنارک اکنون آب و هوای بسیار مطبوعی دارد و می تواند یک انتخاب خیلی خوب برای سفر باشد. خوبی این منطقه این است که حتی در گرم ترین زمان سال هم هوایی خنک دارد. درست برعکس شهرهای دیگر که از اردیبهشت به بعد گرم تر می شوند این منطقه هوایش به سمت خنکی می رود.

چابهار و کنارک جذابیت های تصویری زیادی دارد. می توان عکس های زیبایی در این منطقه گرفت. اتفاقا همین چند ساعت پیش از این منطقه برگشتم. امسال ویژه برنامه ای را برای فرارسیدن سال نو آماده کرده ایم به نام «هفت سین» که البته قبل از نوروز و از هفدهم تا بیست و نهم اسفند بین ساعت ۱۵ تا ۱۹ از شبکه یک سیما در باکس های کوتاه زمانی پخش می شود. این برنامه شامل گزارش های میدانی از شهرها و روستاهای مختلف است که جاذبه های توریستی مناطق و غذاهای محلی آنجا را معرفی می کنیم. همچنین به خانه های مردم سر می زنیم و از سفره های هفت سین شان تصویر می گیریم. شهر زرآباد در استان سیستان و بلوچستان دارای انواع و اقسام میوه های مناطق گرمسیری است و مناظر عجیبی را در بر می گیرد. گل فشانی دارد که از دل زمین مثل چشمه گل خاکستری رنگی بیرون می زند و برای بازدیدکنندگان بسیار جالب و عجیب است.

همین طور کنارک و چابهار اسکله های صیادی زیادی دارند که برای ایام نوروز میزبان مسافران خواهند بود. همچنین یکسری تورهای ماهیگیری برای مردم در این منطقه برگزار می شود. ضمن این که به دلیل احتمال شلوغ شدن این منطقه در ایام نوروز کلاس های مدارس آنجا را برای استراحت و اقامت مسافران آماده کرده اند. اما خاطره انگیز بودن همه این سفرها به برخورد با مردمان آن برمی گردد. زیباترین مکان ها از نظر من مکان هایی است که مردمانی خوب دارد. بویژه مردمانی که در مناطق محروم تر کشورمان زندگی می کنند بسیار مهمان نوازترند. کنار آنها احساس امنیت می کنید. ساده و بی پیرایه ترند و نگاهشان کاسبکارانه نیست. این صمیمیت بویژه در مناطق کویری موج می زند.

آرامش سفر، دوست داشتنی است

رامسین کبریتی بازیگری است مستعد و نقش های بسیاری را در سینما و تلویزیون ایفا کرده است. شاید بسیاری از مخاطبان چهره او را بیشتر در مجموعه تلویزیونی ستایش دیده اند که اکنون نیز سری دوم این مجموعه از شبکه سه سیما روی آنتن است. او فردی است که سفر کردن را بسیار دوست دارد. آن هم به خاطر آرامشی که سفر به او می دهد. کبریتی از روزهای نوروز می گوید و سفرهایش.

من سعی می کنم در ایام نوروز بیشتر در تهران باشم، چون تنها در این ایام است که می توانید خیابان های تهران را خلوت ببینید، به دور از ترافیک های بالای پایتخت. مسلما یکی از نکاتی که در رفت و آمدهای شهری بسیار مطرح است همین ترافیک هاست. درنتیجه تهران در ایام نوروز بهترین جایی است که می توان به آرامش نسبی رسید. البته این که به کجا بروم بستگی به شرایط دارد که چه چیزی از سفر برایم مهم است، اما من خودم دوست دارم به سمت شیراز بروم، چون در سنین کودکی به شیراز رفته ام و خیلی سال است دلم می خواهد دوباره شیراز را ببینم. سفر کردن به این مفهوم که چند روز از مشغله های فکری اطراف خود رها شویم و به آرامش برسیم بسیار عالی است. وقتی به سفر می رویم ناخودآگاه آرامش به دست می آوریم و می توانیم با یک نگاه جدیدتر به شهر خود بازگردیم و زندگی را با یک دید نو ببینیم.

کبریتی به وسیله نقلیه ای که بیشتر برای سفر می پسندد اشاره می کند و می گوید: من هواپیما را برای مسافرت هایم بیشتر دوست دارم. چون مسافت و طول راه را به لحاظ زمانی دوست ندارم. دلم می خواهد هرچه سریع تر به مقصد برسم و از سفرم لذت ببرم. البته این لذت بردن برای هر کسی متفاوت است و هر کس دیدگاه خودش را دارد. بعضی ها برای استراحت و آرامش سفر می کنند و برخی برای خرید کردن. در این میان بعضی ها هستند که فقط برای دیدن شهرها و آثار باستانی و قدمت آن به مسافرت می روند. به هر بهانه ای که به سفر می روید خوب است، اما من توصیه می کنم به شیراز بروید.

وی درخصوص همسفران خود نیز اضافه می کند: من دوست ندارم تنها مسافرت کنم. ترجیح می دهم همراه دوستانم یا بستگانی که نسبت نزدیکی دارند به سفر بروم. تمام مسافرت ها نیز برای من خاطره انگیز است، چون کسب تجربه و دانش برایم به ارمغان می آورد. با سنت ها و آیین های مردم آن شهر آشنا می شوم و خصوصیات اخلاقی شان را می فهمم. حتی در مورد نوع غذایی که می خورند آگاهی پیدا می کنم و تمام اینها معلومات جدیدی به من اضافه می کند. به همین دلیل سعی می کنم به شهرهایی بروم که قدمت تاریخی داشته باشند. توصیه دیگری نیز برای مخاطبان دارم. آن هم این است که سعی کنند با رعایت قوانین، درست رانندگی کنند تا همگی در آرامش و صلح و صفا نوروز خوبی را پشت سر بگذاریم.

برای خوردن «سیر» عاشق شمالم

سپند امیر سلیمانی بازیگری است که مانند نقش های متفاوتی که در حوزه طنز بازی کرده روحیه طنازی هم دارد. بسیار خوش اخلاق است و برای گفت وگویی هرچند کوتاه با روی خوش پذیرای ماست. با توجه به نزدیک شدن ایام نوروز از وی درخصوص سفرهای نوروزی و مسافرت هایی که در طول سال می رود پرسیدیم.

کل سال را در تهران زندگی می کنیم، چون اصالتا تهرانی هستیم، اما دوست دارم در ایام نوروز بیشتر به شمال بروم. هم گیلان و هم مازندران. شمال کشور را بسیار دوست دارم، چون آرامش عجیبی دارد و مهم ترین قسمتش هم این است که می توانم با خیال راحت سیر بخورم.

سفر برای من چه کوتاه مدت باشد چه بلندمدت مرا از دغدغه هایم جدا می کند و به این ترتیب آدم سلامت دیگری را به دست می آورد و این ویژگی خوبی است. نکته دیگر این که چون من خیلی غذا خوردن را دوست دارم و همه در سفر آزاد هستند که راحت و به هر مقداری که دوست دارند غذا بخورند من هم مسافرت را دوست دارم. در نتیجه سفر مرا از دغدغه هایم دور می کند و به غذا خوردن نزدیک.

بسیار اهل سفرم. تا پارسال که هفت هشت ده بار به سفر رفتم؛ چه سفرهای داخلی چه خارجی، اما امسال به سبب دغدغه های کاری مسافرت نرفتیم. به همین دلیل سفر بستگی به شرایط هم دارد.

اگر بخواهم پیشنهادی به مخاطبان درخصوص سفر بدهم، عاشق طبیعت شمال و دریای خزر هستم، از یک طرف هم تخت جمشید و خلیج فارس را نمی توان پیشنهاد نداد. هر کدام جذابیت های خاص خودش را دارد. باید ببینیم با کدام منطقه ارتباط بیشتری برقرار می کنیم و چه فضاها و مکان هایی را دوست داریم، اما اگر می خواهید سیر بخورید به شمال بروید. چند وقت پیش که هوا هم کمی برفی بود به شمال رفتم. متاسفانه در مسیر چند تصادف دیدم و متوجه شدم که یکی از رانندگان بشدت مقصر است. شما در رانندگی هرچقدر هم حواستان جمع باشد از جمع بودن حواس راننده دیگری خبر ندارید. اگر بخواهم با ماشین به مسافرت بروم حتما خودم پشت فرمان می نشینم. نه این که بخواهم بگویم رانندگی ام خیلی خوب است، اما حواسم را بیشتر جمع می کنم.

در انتها یک خاطره از سفرم برایتان می گویم. یک بار با دوستان به شمال رفته بودیم و ویلایی را اجاره کردیم. بعدازظهر آن روز صاحب خانه آمد و نمی دانست ما این ویلا را اجاره کرده ایم. وقتی در زد و من را دید گفت: آقای لولایی شما هستید؟ من هم خنده ام گرفته بود و گفتم بله، من هستم. ببخشید مزاحم شدیم. صاحبخانه گفت اختیار دارید شما مراحمی نه مزاحم. نمی دانم من از چه نظر به حمید لولایی شبیه هستم که مرا با او اشتباه گرفته بود.

سفر با سوت قطار آغاز می شود

ساغر شکوری همان بازیگر نقش مژگان در مجموعه پرمخاطب «دختران حوا» است که توانست با اولین تجربه جدی خود در تلویزیون نگاه های بسیاری را به سمت خود جذب کند. این بازیگر جوان در کنار حرفه اصلی اش و تمرین های مکرر تئاتر به ورزش، مطالعه و فیلم دیدن علاقه بسیاری دارد، اما سفر برای او چیز دیگری است؛ کسب تجربه و زندگی کردن با مردمی که معرف فرهنگ و سنت های ایرانی هستند، آن هم وقتی سفرها با قطار و شیرینی هایش شکل می گیرد.

من ایرانگردی را بسیار دوست دارم و دلم می خواهد کشورم را بخوبی بشناسم. به عقیده من برای هر شهروند ایرانی لازم و ضروری است که نسبت به جاذبه های توریستی کشور خود آگاه باشد. مکان های دیدنی فوق العاده ای در ایران وجود دارد که بسیار زیباست. برخی از شهرها و بناهای تاریخی در اصفهان و شیراز و دیگر شهرها دیده می شود، ولی مکان های زیبا و دیدنی دیگری هم وجود دارد که معروف و شناخته شده نیست، اما آنقدر زیباست که مرا به وجد می آورد. گاهی اوقات شده که با دیدن این مکان ها هیجان زده می شوم و به خودم به عنوان یک ایرانی می بالم که چه کشور زیبایی دارم. من از زیبایی شهرهایی چون اصفهان، شیراز، یزد، بوشهر، بندرعباس، کیش، قشم و بسیاری از شهرهای شمال کشور دیدن کرده ام و در هر فرصتی که پیش آید، باز هم به مسافرت خواهم رفت و دیدن این زیبایی ها را از دست نخواهم داد.

به نظر من سفر به معنای کسب تجربه و زندگی کردن با افراد مختلف و شناخت فرهنگ و اقوام است. خیلی آدم سنت گرایی هستم، به همین علت دیدن سنت های مختلف ایرانی را نیز بسیار دوست دارم. در سفر به شیراز هم حتما سری به عشایر می زنم. از سویی هم لذت بردن در سفر بسیار اهمیت دارد، چون یکی از شیرینی های سفر لذت از آن است.

همان طور که گفتم به علت این که خانواده مادر من در شیراز زندگی می کنند ما بیشتر اوقات به شیراز می رویم. من همیشه از دوران بچگی دوست داشتم که از تهران به طور مستقیم با قطار به شیراز بروم، زیرا برای این شهر مستقیما قطاری وجود نداشت، اما خوشبختانه شنیده ام که این اتفاق افتاده است و آرزوی کودکی های من به حقیقت پیوسته و مطمئن باشید نوروز امسال حتما مرا در یکی از واگن های قطار که به سمت شیراز می رود می بینید. این موقعیت هنوز برایم پیش نیامده که به کشورهای دور و دیدنی سفر کنم، اما به بیشتر کشورهای اطراف و همسایه ایران سفر کرده ام. من عاشق این هستم که تمام شهرها و مکان های دیدنی دیگر کشورها را نیز ببینم، اما ایران را بیشتر از همه کشورها دوست دارم و تعصب خاصی هم نسبت به کشورم دارم.

امیدوارم تمام سفرها بی خطر باشد، مخصوصا در ایام نوروز. یادمان نرود که حتما دلیل سفرمان را بدانیم و با انگیزه به مسافرت برویم چون این مساله باعث می شود که سفرمان دوچندان لذت بخش باشد. برای همه مسافران آرزوی تندرستی می کنم و سال خوبی را از خداوند منان برای آنها می خواهم.

 

منبع: aftabir

دسته ها: ایرانگردی

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.