شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

سفر برای دیدن صداهای جهانی

سفر برای دیدن صداهای جهانی

موسیقی همواره پیوندی دیرینه با فرهنگ‌ها داشته زیرا همیشه موسیقی جزئی مهم از فرهنگ‌های مناطق مختلف ایران بوده است، درست مثل لباس ها ، بازی ها و .... . همین است که اگر بخواهیم منطقه ای از ایران را معرفی کنیم حتما باید به نغمه ها و آواهای آن خطه هم اشاره کنیم که بخشی جدایی ناپذیر از آن قوم و منطقه خواهد بود.

باید گفت که این سرزمین سرشار از نغمه های دلنشین و متنوع است و تنوع بالای قومیتی در ایران هم فراوانی این آواها را دوچندان کرده است. از یزله های جنوب گرفته تا دو تار نوازان شمال و جنوب خراسان تا عاشیق های شمال غربی ایران، همه و همه فرهنگی را تشکیل داده اند که آن منطقه را گاه به آن آواها می شناسند نه جاذبه های تاریخی اش.

جشنواره موسیقی فجر به عنوان یکی از مهم ترین اتفاق های فرهنگی در کشورمان هفته گذشته به پایان رسید و حسرت بزرگ در این جشنواره، فراموش کردن موسیقی نواحی ایران بود. این که یکی از مهم ترین شاخص های فرهنگ ایران زمین در یکی از مهم ترین فستیوال های هنری ایران نادیده انگاشته می شود چیزی جز حسرت باقی نمی گذارد. باید باور داشت که موسیقی به تنهایی می تواند دلیلی برای سفر باشد که این موضوع آن قدر بدیهی هست که چیزی به نام «گردشگری موسیقی» را پدید آورده است. جالب این که پیش از آغاز جشنواره موسیقی فجر، پیروز ارجمند مدیر کل دفتر موسیقی وزارت ارشاد گفته بود : «جشنواره بیست و نهم از تعدای از گردشگران فرهنگی میزبانی می کند.» گردشگرانی که به گفته او برای تماشای اجراهای صحنه ای گروه های موسیقی نواحی و محلی، حضور در جشنواره های موسیقی فجر ،جشنواره موسیقی نواحی و استانی به تهران می آیند و همه اینها در حالی بود که جشنواره بیست و نهم فجر از موسیقی نواحی خالی بود.

حسرت بزرگ تر وقتی است که می بینیم با توجه به غنای بالای این سرزمین در این حوزه هنوز به آن بی توجهی می کنیم اما گردشگری کشوری مثل کره جنوبی با ترانه ای معمولی رشدی شگفت آور می کند. شاید وقتی سایPSY هنرمند کره ای با موزیک ویدئویی خود رکورد پربیننده ترین را در تمام تاریخ پیدایش شبکه ای به نام یوتیوب به نام خود ثبت کرد، کمتر کسی فکرش را می کرد که چنین محصولاتی بتواند آمار گردشگری کشور کره را به رشد ۱۹۰ درصدی برساند.

نغمه هایی که آوار می شود

آواهای محلی ایران زمین آن قدر ظرفیت دارد که افراد را چمدان به دست کند و همین موضوع آن قدر نادیده انگاشته شده است که شاید خنده دار باشد یک قدم پیشتر برویم و خواستار این باشیم که نه تنها موسیقی که موسیقیدان های ایران هم می توانند و می توانستند بهانه ای برای سفر باشند، زیرا بخشی از تعریف «گردشگری موسیقی» به بازدید از محل زندگی بزرگان موسیقی مربوط می شود. اما همین چند ماه پیش بود که خانه بنان، استاد آواز ایران با خاک یکسان شد و هر چه خاطره بود و آوا، آوار شد. همه اینها در حالی است که بدانیم در سال های اخیر محل زندگی موسیقیدان های بزرگ جهان که بیشتر آنها به موزه تبدیل شده، به نمادی از توسعه گردشگری موسیقی تبدیل شده است.

خانه و موزه چایکوفسکی در منطقه زیبای کلین در ۸۵ کیلومتری شمال شرقی مسکو ، محلی که در آن یکی از شاهکارهای موسیقی یعنی سمفونی شش چایکوفسکی و البته باله دریاچه قو را به عالم موسیقی هدیه کرد. این محل که حدود دو قرن قدمت دارد این روزها به عنوان موزه چایکوفسکی روزانه میزبان هزاران گردشگر است. یا از بتهوون معروف. در شهر زیبای وین، پایتخت اتریش که از آن به عنوان پایتخت موسیقی جهان نام برده می شود، ۱۶ ویلا و آپارتمان به صورت موزه نگهداری می شود و همه آنها به دلیل این که بتهوون، موسیقیدان بزرگ آلمانی مدتی را در آنها اقامت داشته، به خانه بتهوون شهرت دارد.

پدیده گردشگری موسیقی در جهان

افزایش گردشگری فرهنگی، گردشگری های متنوعی را در زیرمجموعه خود توسعه داد و گردشگری موسیقی یکی از مهم ترین دستاوردهای گردشگری فرهنگی بوده است.

گردشگری موسیقی به نوعی از گردشگری گفته می شود که در آن گردشگران با هدف تماشا یا مشارکت در فستیوال یا یک اتفاق موسیقایی به محل خاصی جلب می شوند. موسیقی راک و موسیقی هیپ هاپ دو موسیقی است که گردشگری موسیقی را بوجود آورده و به آن رونق داده است.«جم بند» نمونه خوبی از گردشگری موسیقی معاصر است. «جم بند» گروه های موسیقی هستند که آلبوم ها و کنسرت های زنده شان با فرهنگ طرفدارانشان در ارتباط است و سرآمد این نگاه موسیقایی به دهه ۶۰ میلادی و گروه «گریتفول دد» باز می گردد و در دهه ۹۰ میلادی هم گروه فیش این سبک را ادامه داده است.

«جم بند» در جشن ها و فستیوال های مختلف موسیقی مانند «بونارو» سالانه گردشگران زیادی را جذب می کند. این نوع گردشگری می تواند برای روستاهای کوچک و شهرهای بزرگ همگی رونق آفرین باشد و گواه آن سودهای میلیاردی است که این نوع از گردشگری نوظهور به کشورهای پیشرفته رسانده است؛ برای مثال درآمد سالانه انگلستان از محل این نوع گردشگری بالغ بر ۱/۴ میلیارد دلار است.اگرچه فستیوال های موسیقی که در جهان اجرا می شود آنچنان از منظر تم و محتوا متنوع و گوناگون است که نمی توان درباره شرکت کنندگان در این فستیوال ها نظری عمومی صادر کرد اما در یک نگاه کلی شاید بتوان ادعا کرد جوانان هجده تا سی و پنج ساله بیشترین شرکت کنندگان در فستیوال ها و کنسرت های موسیقی و افراد بین چهل و پنج تا شصت و چهار ساله مهم ترین مخاطبان فستیوال های فرهنگی هستند.

یکی از تبلیغاتی که کشورهایی مانند ایرلند، ایسلند، اتریش، فرانسه، ایتالیا، دانمارک و سوئد همیشه روی آن مانور می دهند، جاذبه های موسیقایی آنهاست؛ حال چه این جاذبه ها در قالب خانه اپرا باشد چه در مورد نوازند ه ها و خواننده های بزرگ و چه در مورد فستیوال های بزرگ موسیقی که در این کشورها برگزار می شود. مثلا در ایرلند ممکن نیست وارد هیچ رستوران و کافه ای بشوید و موسیقی ایرلندی را که نماینده خلق و خو و فرهنگ این کشور است، نشنوید و بسیاری از اوقات، این کشور تمام تمرکزش را برای جلب گردشگر روی همین نوع موسیقی می گذارد و بسیارند افرادی که آرزوی سفر به ایرلند را برای شرکت در یک فستیوال موسیقی یا کنسرت یک خواننده ایرلندی در سر دارند. اگرچه در جشنواره های موسیقی فقط بعد موسیقی آن برجسته می شود و در تبلیغات نشانی از دیگر جاذبه های گردشگری شهری که جشنواره در آن در حال برگزاری است نمی شنویم اما واضح است کسی که به کشوری برای شرکت در یک کنسرت یا فستیوال موسیقی سفر می کند در آنجا هتل می گیرد، غذا می خورد و از جاذبه های دیگر آن شهر دیدن می کند و همه اینها یعنی توسعه گردشگری آن منطقه. گردشگری موسیقی علاوه بر این که در مخاطبان احساس لذت، شعف و نوستالژی ناشی از موسیقی را به وجود می آورد و یک فعالیت فرهنگی بسیار مهم محسوب می شود، روی گردشگری مناطق هم تاثیر شگرفی دارد.

از نغمه های کارگری تا ترانه های راک اندرول

داستان گردشگری موسیقی فقط به کشورهایی با قدمت کهن محدود نمی شود. نمونه اش کشور ایالات متحده با تاریخی کم، بوسیله موسیقی خرده فرهنگ هایی پدید آورده است که توانسته گردشگر بسیاری را به خود جذب کند. نمونه اش موسیقی «بلوز»؛ موسیقی ای که نغمه های کارگران، فریادها و دردهایشان را در خود داشت و فرمی روایتی را به تصویر می کشید. یا موسیقی مربوط به سیاهان این کشور. «جاز» (‏Jazz) . ژانر موسیقی که به گمان عده ای در ابتدای قرن بیستم و به گمان عده ای دیگر، زودتر از این زمان، در میان جوامع آفریقایی آمریکایی ایالات جنوبی آمریکا شکل گرفت.

این ژانر موسیقی که ترکیبی از هارمونی ها و عناصر فرمی سیاه پوستان اروپایی بود، ریشه در موسیقی آفریقایی داشت. از ایالات متحده که بگذریم شاید شما کافه ای در بندر لیورپول نیابید که موسیقی ویژه این شهر را پخش نکند. هنوز که هنوز است بسیاری از گردشگران دنیا، اهالی موسیقی و دوستداران آن به بهانه این که زادگاه گروهی مثل بیتلزها را ببینند راهی این شهر بندری می شوند. بریتانیا همواره از این ظرفیت نهایت استفاده را کرده است و گروه هایی مثل پینک فلوید و بیتلز ... را نه تنها به عنوان یک موسیقی که به مثابه یک فرهنگ به کشورهای دیگر صادر کرده است و نه تنها از این ظرفیت برای شناساندن فرهنگ خود به دنیا استفاده کرده بلکه بهانه ای بدست آورده تا بتواند گردشگر بسیاری را راهی کشورش کند؛ فقط برای آشنایی با این فرهنگ.

 

منبع: aftabir

دسته ها: جهانگردی

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.