شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

لوندویل شهر گل های بنفش

لوندویل شهر گل های بنفش

لوندویل کجاست؟ نامی گمنام که شاید برای خیلی از ما به دلیل آهنگ گفتاریش جذابیت داشته باشد یا این‌که اگر به گردشگری و سفر علاقه داشته باشیم کمی راجع به آن خوانده باشیم و در پس ذهن‌مان ثبتش کرده باشیم.

وقتی از رشت به سمت آستارا حرکت می‌کنید حدود ۱۵ کیلومتر قبل از آستارا، تابلویی کوچک توجه‌تان را جلب می‌کند: به شهر ساحلی لوندویل خوش آمدید. شاید بارها و بارها از کنار این شهر گذر کرده باشیم ولی به آن دقت نکرده باشیم و سرعت ماشین ما را همراه با رویاهای‌مان برده باشد. لوندویل را اگر در چند عبارت بخواهیم خلاصه کنیم، می‌توانیم بگوییم، شهر گل‌های بنفش، شهر آبشار و جنگل، شهر دریا و ساحل و شهر کوه و گردشگری.

● چرا لوندویل؟

این‌که چرا لوندویل را به این نام می‌خوانند، دلایل متفاوتی برای آن نقل شده است. برخی معتقدند لوندویل به زبان تالشی یعنی محل رویش گل‌ها. از سوی دیگر برخی دیگر وجه تسمیه این نامگذاری را ریشه انگلیسی اسطوخودوس (Lavandula) و همچنین ریشه آلمانی آن لوند ویج (Lavende – Willag) می‌دانند. این گروه بر این باورند که به سبب رویش فراوان اسطوخودوس در این منطقه و تبادلات فرهنگی که در دوره‌های زمانی مختلف رخ داده است، بویژه به سبب حضور نیروهای نظامی آلمانی در جنگ جهانی دوم، در نهایت با کمی تغییر این منطقه نام لوندویل به خود گرفته است، اما در هر صورت چه وجه تسمیه تالشی این نامگذاری را در نظر بگیریم و چه ریشه انگلیسی و آلمانی آن‌را مد نظر قرار دهیم، این نامگذاری اشاره به موقعیت خوش آب و هوای منطقه لوندویل دارد که بستر رویش گل‌های فراوان بویژه‌ اسطوخودوس است و به سبب رنگ بنفش گل‌های اسطوخودوس بسیاری این شهر را به نام شهر گل‌های بنفش می‌شناسند و البته فراموش نکنید که اگر به دنبال اسطوخودوس هستید، به برکت توسعه شهرنشینی و تعرض انسان‌ها به طبیعت دیگر در حاشیه لوندویل این گل یافت نمی‌شود، اما در ارتفاعات و مناطق بکر آن هنوز چه بسیار گل‌های بنفش اسطوخودوس می‌روید و در فصل بهار قابل برداشت است.

● جاذبه‌های گردشگری لوندویل

لوندویل برای بیشتر ما شهری گمنام است، حتی اگر از حاشیه آن عبور کرده باشیم، کمتر به این نکته توجه داشته‌ایم که در پس این شهر کوچک ۸ هزار نفره، جنگل‌های بکر و آبشارهای رفیع نهفته است و البته علی‌رغم همه پتانسیل‌های گردشگری، لوندویل شهری فقیر محسوب می‌شود، اما در هر صورت پس از ارتقای این منطقه از دهستان به شهر در تقسیمات کشوری از حدود ۷سال پیش توجهات بیشتری به گردشگری این شهر شده است که انتظار می‌رود این امر در نهایت منجر به توسعه گردشگری و بهبود وضعیت معیشت مردم منطقه شود.

● آب گرم کوته کومه

کوته کومه نام روستایی است در ۹ کیلومتری لوندویل که از طریق یک جاده آسفالته با لوندویل مرتبط است و در دل خود آب گرم کوته کومه را دارد که همه ساله تعداد زیادی مسافر بومی و غیربومی به آن مراجعه و جهت مداوای بیماری‌های مختلف مانند بیماری‌های مفاصل و رماتیسم و همچنین بیماری‌های پوستی از آن استفاده می‌کنند.

به منظور رفاه حال مسافران امکانات اقامتی محدودی به شکل خانه‌های روستایی یا سایر امکانات برای گردشگران در نظر گرفته شده است و مسافرانی که قصد اقامت داشته باشند می‌توانند با استفاده از این امکان تجربه شب‌خوابی در فضای جنگلی و استفاده از هوای کوهستان و طبیعت را برای خود ثبت کنند و با توجه به این‌که این اقامتگاه‌ها حالت روستایی دارد، قیمت آنها نیز خیلی گران نیست و متناسب با فصل سال با هزینه‌ شبی ۳۰ ـ ۱۰ هزار تومان می‌توان مکانی تهیه کرد و رستوران‌های بومی نیز در همه فصول آماده سرویس‌دهی به مسافران هستند.

روستای کوته کومه و آب‌گرم آن باتوجه به نزدیکی آن به لوندویل و همچنین امکانات آن مانند راه آسفالته و اماکن اقامتی آن یکی از چشم‌اندازهای مهم گردشگری این منطقه و محلی مناسب برای پذیرایی خانواده‌ها محسوب می‌شود.

● آبشار لاتون

هرچند به دلیل شرایط جغرافیایی لوندویل در مناطق کوهستانی آن آبشارهای مختلفی مشاهده می‌شوند، مانند آبشار میه کومی؛ اما آبشار لاتون، مهم‌ترین آبشار منطقه است که ۱۰۴ متر ارتفاع دارد. مسیر آبشار لاتون از همان روستای کوته کومه است.

برای رفتن به این آبشار حتما باید از راهنمایان محلی بهره گرفته شود. مسیر آبشار تا روستای آسیوشوان آسفالته است، البته به دلیل کوهستانی بودن مسیر و دست‌اندازهای زیاد جاده برای این مسیر حتما از خودروهای راهنمایان بومی منطقه که عمدتا جیپ و ماشین‌های کوهستان هستند، استفاده کنید. این امر علاوه بر تضمین سفر شما، می‌تواند موجب رونق گردشگری منطقه نیز بشود. البته نباید این نکته را از ذهن دور داشت که روستای آسیوشوان خود از جذابیت‌های منطقه محسوب می‌شود. آسیو شوان در زبان محلی به معنی آسیاب آبی است و آسیاب آبی قدیمی آن که هم‌اکنون متروکه شده است، بیانگر قدمت این روستاست و هم‌اکنون این آسیاب و این روستا به دلیل دسترسی خودرو به آن به یکی از مناطق گردشگری منطقه تبدیل شده است.

پس از روستای آسیوشوان صعود به آبشار به صورت پیاده‌روی صورت می‌گیرد. مسیر صعود مسیر پایکوب است و طبیعت‌گران و افرادی که آمادگی جسمانی نسبی دارند می‌توانند آن را سپری کنند، البته استفاده از راهنمایان محلی الزامی است و کل فاصله آبشار تا روستای کوته کومه حدود ۶کیلومتر است که بخشی از آن تا روستای آسیوشوان با استفاده از خودرو انجام می‌شود و فقط در فصل‌های پرآب دربرخی قسمت‌ها عبور از میان رودخانه الزامی می‌شود که خود از جذابیت‌های صعود است، البته استفاده از راهنمایان محلی برای صعود به آبشار الزامی است.

قابل ذکر است که نبود همین امکانات دسترسی ساده به آبشار، ازجمله نبود راه شوسه باعث شده است این منطقه کمتر مورد تعرض قرار بگیرد و به همین دلیل حالت بکر بودن آن حفظ شده است. جنگل‌های متراکم و انبوه درختان جنگلی آلو، گلابی، گردو، فندق و سیب وحشی در طول مسیر نیز موید همین امر است. در هر صورت جذابیت‌های منحصر به فرد این آبشار باعث شده است علی‌رغم همه این مشکلات ازجمله عدم دسترسی آسان به آبشار مسافران زیادی سالانه به بازدید این عروس آرمیده در دامان کوه‌های اسپیناس بشتابند.

● لوندویل، شهری برای همه

لوندویل به دلیل موقعیت جغرافیایی منحصر به فردش می‌تواند طیف مختلفی از نیازهای گردشگران را پاسخ دهد. از طبیعت‌گردان حرفه‌ای تا مشتاقان حیات وحش و خانواده‌هایی که به دنبال فضایی برای دوستی با طبیعت بکر هستند و مناطق ییلاقی آن پاسخی است برای همه این گروه‌ها.

اگر فصل تابستان و گرما قصد سفر به لوندویل را دارید، مطمئن باشید که ساحل حویق و ساحل صدف آنقدر جذابیت دارد که بتواند یک روز زیبا و جذاب دریایی را برای‌ شما و خانواده یا دوستان‌تان رقم بزند و اگر باز هم به دنبال ساحلی متفاوت‌تر می‌گردید، ساحل گیسوم منطقه تالش که به جهت پیوستگی جنگل به دریا موقعیتی منحصر به فرد در میان سواحل خزر دارد نیز در نزدیکی لوندویل و با فاصله‌ای کمتر از یک ساعت قابل دسترسی است؛ همچنین مناطق ییلاقی این شهر با دسترسی‌های جاده‌ای مناسب از مناطقی است که می‌تواند سفری متفاوت را در دل طبیعت بکر گیلان و منطقه تالش برای خانواده‌ها رقم بزند.

و در کنار این جاذبه‌های طبیعی اماکنی مانند امامزاده ابراهیم و قاسم، آرامگاه بابا حسن از عرفای منطقه، آرامگاه محمد دوست در قره‌سو و آرامگاه باباعلی در روستای باباعلی نیز می‌تواند توجه خانواده‌ها را به خود جلب کند.

● حیات وحش منحصر به فرد

لوندویل از جوانب مختلف جذابیت دارد و می‌تواند توجه گروه‌های مختلف گردشگر و طبیعت‌گرد را به خود جلب کند که یکی از این جذابیت‌ها، حیات وحش منطقه است. پارک حیات‌وحش لوندویل هم‌اکنون جزو نادر زیستگاه‌های گوزن زرد و مارال محسوب می‌شود و در این سال‌ها بویژه با فراهم آمدن شرایط بهتر برای زیست مارال زاد و ولد این گونه حیوانی فراهم آمده است و همین امر کمی موجبات آرامش خاطر فعالان زیست‌محیطی را فراهم آورده و کمابیش کابوس انقراض این گونه حیوانی را با تردید روبه‌رو کرده است. همچنین در پناهگاه حیات وحش لوندویل آستارا، تالابی وجود دارد که با توجه به مجاورت آن به دریای خزر پرندگان زیادی در آن زندگی می‌کنند و انارستان‌های این منطقه از معدود انارستان‌های باقیمانده در کرانه دریای خزر هستند.

● زادبوم لوندویل

نوشتن از سفر و طبیعت، آنقدر ملموس است که به راستی قلم را نیز به سفر می‌برد. چنانچه قصد سفر به لوندویل را دارید یا حتی فرقی نمی‌کند علاقه‌مند به آشنایی با سایر اقوام هستید، خوب است بدانید به دلیل موقعیت خاص لوندویل که بین تالش و آستارا واقع شده است، این شهر مینیاتوری زیبا از فرهنگ‌های مختلف است، فرهنگ گیلکی، فرهنگ تالشی و فرهنگ ترکی.

به همین دلیل در این منطقه علاوه بر گویش گیلکی که البته کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، از زبان‌های ترکی و تالشی نیز استفاده می‌شود و این منطقه ازجمله مناطقی است که از فرهنگ تالش و زبان آن محافظت می‌کند. شاید کمتر کسی فکر کند که گیلان نیز از جمله استان‌هایی است که اقلیت اهل تسنن در آن زندگی می‌کنند، اما همین تنوع فرهنگی منطقه باعث شده است که در کنار اکثریت شیعه، اقلیت شافعی نیز زندگی کنند، از همین رو از ۸ مسجدی که در لوندویل وجود دارد، ۲ مسجد آن ویژه اقلیت است.

لوندویل، شهری است با جذابیت‌های زیاد و امکانات کم برای سفر و گردشگری. برون رفت از این شرایط از یک‌سو توجه مسوولان را می‌طلبد که امکانات لازم را در بخش‌های مختلف آن تمهید کنند و از یک‌سو ارتقای فرهنگ گردشگری مردم را. به عنوان نمونه تعریض جاده صعود به آبشار لاتون می‌تواند گردشگر بیشتری را به این منطقه جلب کند، بویژه این‌که شرایط حضور خانواده‌ها را فراهم می‌کند، اما به این شرط که طبیعت زیبا و بکر گیلان را پاس بداریم و مجبور نشویم در آینده‌ای نه چندان دور بنویسیم که آبشار لاتون که روزگاری نه چندان دور در دامن بکر اسپیناس آرمیده بود، هم‌اکنون در میان انبوهی از زباله و پلاستیک نای نفس کشیدن ندارد و اگر می‌خواهد اینچنین شود همان بهتر که این آبشار و ده‌ها آبشار دیگر نه‌تنها جاده‌های‌شان تعریض نشود، بلکه محدودیت‌های بیشتری برای ورود به حریم‌شان در نظر گرفته شود.

چه خوب است که در کنار آن‌که به سفر اهمیت می‌دهیم به آداب سفر نیز توجه کنیم و مهم‌تر از همه آن‌که ناموس طبیعت را پاس بداریم و این حرمت را به کودکان خود نیز بیاموزیم.

 

منبع: aftabir

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.