شماره تلفن تماس با ما

051-34225776

 

My title

کنیا از نگاهی دیگر

کنیا از نگاهی دیگر

کنیا 

کشوری است در شرق آفریقا. پایتخت آن نایروبی است و مومباسا، کیسومو وناکورو شهرهای مهم آن محسوب می‌گردندکشور کنیا به هشت استان تقسیم گردیده که هر کدام توسط یک استاندار اداره می‌شود. هراستان به هفتاد و یک منطقه، هر منطقه به ۲۶۲ بخش و هر بخش به۱۰۸۸ ناحیه تقسیم شده‌اند. دولت بر کار استانداری‌ها نظارت می‌کند. جمعیت این کشور بر پایه آخرین سرشماری رسمی که در سال ۱۹۹۷ انجام شده یازده میلیون و پانصد هزار می‌باشد هفتاد و سه درصد مردم کنیا مسیحی، نوزده درصد آنیمیست و شش درصدمسلمان هستند. زبان‌های رسمی آنان سواحلی و انگلیسی است.
امور سیاسی کنیا در چارچوب نظام سیاسی ریاستی قرار دارد که رئیس جمهور هم رهبر کشور و هم رهبر دولت است. قوه مجریه در اختیار دولت است. قوه قانون‌گذاری میان دولت و مجلس ملی کنیا تقسیم شده‌است. قوه قضائیه مستقل از مجریه و قانون‌گذاری است. پس از مستقل شدن، کنیا ثبات سیاسی خود را در برابر تغییرات سیاسی بحرانهای کشورهای همسایه حفظ کرده‌است. با روی کار آمدن دمکراسی، کنیایی‌ها از آزادی بیشتری برخوردار شدند.

 

 

جغرافیای کنیا

جمهوری کنیا که در شرق قاره آفریقا قرار گرفته‌است، با مساحت ۵۸۲۶۴۶ کیلومتر مربع، و پس از ماداگاسکار، چهل و هفتمین کشور وسیع دنیاست. همسایگان آن شامل کشورهای تانزانیا در جنوب، اوگاندا در غرب، سودان در شمال غربی، اتیوپی در شمال، سومالی در شمال شرقی می‌باشند و اقیانوس هند نیز در شرق آن واقع گردیده‌است.
با عبور خط استوا از کمربند میانی کنیا، مناطق مرکزی، شمال و شمال شرقی بسیار خشک و گرم است. اما مناطق ساحلی که در کنار اقیانوس هند قرار دارد آب و هوایی گرم و مرطوب دارد. مساحت کنیا ۵۸۲۶۴۶ کیلومتر مربع (۲۲۴۹۶۱ مایل مربع) است که از مقدار یاد شده ۵۶۹۲۵۰ کیلو متر مربع آن خشکی و مابقی را آب‌های داخلی از چمله دریاچه‌های ویکتوریا و رودلف را تشکیل داده‌است.

 

آب و هوای کنیا

کنیا آب و هوایی معتدل دارد. در مناطق ساحلی هوا گرم و مرطوب و در مناطق شمالی و شمال شرقی بسیار خشک و گرم است. در طول سال نور خورشید زیادی به کشور می‌تابد و لباسهای تابستانی همیشه مورد استفاده‌اند. هر چند معمولاً شبها و صبح زود کمی هوا سرد می‌شود. فصل طولانی بارش باران از آوریل تا ژوئیه‌است. فصل کوتاه بارش باران از اکتبر تا دسامبر است. بارش باران گاهی در بعدازظهر و عصر سنگین می‌شود. گرم‌ترین دوره از فوریه تا مارچ و سردترین دوره از ژوئیه تا آگوست است. مهاجرت سالانه در ماسای مارا بین ژوئیه و سپتامبر رخ می‌دهد که میلیونها جانور وحشی در آن حضور دارند. این حادثه یکی از محبوب‌ترین صحنه‌های فیلمسازان می‌باشد.

 

 جمعیت

تنوع نژادی زیادی در کنیا وجود دارد. اختلافات بین گروه‌های مختلف باعث بروز مشکلات زیادی در کنیا می‌شود. نظام KANU در سالهای ۱۹۹۰ به رهبری رئیس جمهور اسبق، دانیل توروینچ آراپ موی، به خاطر استفاده از خشونت برای سرکوب کردن سیاستهای چند حزبی شماتت می‌شد. وجود گروه‌های مخالف از نژادهای مختلف باعث شد تا دانیل آراپ موی از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۲ قدرت را در اختیار داشته باشد.
گروه‌های نژادی: کیکویو ٪۲۲، لوهیا ٪۱۴، لو ٪۱۳، کالنجین ٪۱۲، کامبا ٪۱۱، کیسی ٪۶، آمرو ٪۶، سایر آفریقایی‌ها ٪۱۵، غیر آفریقایی (آسیایی / دسی، اروپایی و عرب) ٪۱.
گروه‌های دینی: پروتستان ٪۳۵، کلیسای کاتولیک کنیا ٪۳۳، اسلام ٪۱۸، کلیسای روز هفتم ٪۱۰، مذهبیان سنتی ٪۱۰، سایر مذاهب مثل هندو: براهمابودا و بهایی. شهرهای بزرگ: نایروبی، مومباسا، کیسومو، ناکورو والدورت.

 

فهرست فرودگاه برپایه ایکائو

همچنین رده و فهرست را ببینید.

  • HKAM (ASV) فرودگاه امبوسلی Amboseli
  • HKEL (EDL) فرودگاه بین‌المللی الدورت الدورت، کنیا
  • HKES (EYS) فرودگاه الییه اسپرینگز Eliye Springs
  • HKFG (KLK) فرودگاه کالوکول Kalokol
  • HKGA (GAS) فرودگاه گاریسا گاریسا، کنیا
  • HKHO (HOA) فرودگاه هولا Hola
  • HKJK (NBO) فرودگاه بین‌المللی جومو کنیاتا (formerly Nairobi International Airport) نایروبی
  • HKKI (KIS) فرودگاه کیسومو کیسومو، کنیا
  • HKKL (ILU) فرودگاه کیلاگونی Kilaguni
  • HKKR (KEY) فرودگاه کریچو کریچو، کنیا
  • HKKT (KTL) فرودگاه کیتیل کیتاله، کنیا

اقوام و نژادها

در کنیا, قبایل مختلفی وجود دارد. حدودا چهل قبیله در کنیا وجود دارد که با زبانها و گویش های خاص خود صحبت می کنند.

22% کیکویو ها
14% لوهیا
13% لوئو

12% کالنجین
11% کامیا
6% کیسی
6% مرو
و 15% مابقی قبایل

 

ساختار حکومت

سیستم حکومتی کنیا "جمهوری" می باشد. براساس قانون اساسی جدید کنیا، این کشور به 47 کانتی (فرمانداری) تقسیم شده است. قرار است به تدریج اختیارات کانتی ها افزایش یافته و به نوعی تمرکز زدایی شود. قوه مقننه این کشور از دو مجلس ملی و سیا تشکیل شده است. اعضای هر دو مجلس با رای مستقیم مردم انتخاب می شوند.
رئیس جمهور رئیس دولت و رئیس حکومت است . رئیس جمهور با رای مستقیم مردم برای یک دوره 5 ساله انتخاب می شود. هر رئیس جمهوری تنها می تواند برای دو دوره به ریاست جمهوری انتخاب شود. رئیس جمهور عالی ترین مقام کنیا می شود. وی ریاست هیئت دولت و فرماندهی نیروهای مسلح کشور را برعهده دارد.

 

قوه مجریه:

رئیس جمهور: اهورو کنیاتا
معاون رئیس جمهور : ویلیام روتو
وزیر امور خارجه: خانم امینا محمد

 

اطلاعات کلی صنایع کنیا

 موقعیت - کنیا از کشور های مهم و درحال توسعه در منطقه شرق آفریقا و در ساحل اقیانوس هند است که از موقعیت ژئوپو لیتیک و آب و هوای متبوعی بر خورد ار می باشد . این کشور که در گذشته انگلیس شرق نامیده می شد هم اکنون راه عبور کالا برای چندین کشور آفریقایی محصور در خشکی از جمله اوگاندا ، روندا ، بوروندی ، جنوب سودان ، و کنگو دموکراتیک محسوب می شود و از این طریق در آمد قابل ملاحظه ای کسب می کند .
کنیا صنعتی ترین کشور در جامعه شرق آفریقا محسوب می شود که در آن شرکت های بزرگ چند ملیتی همچون شرکت های انگلیسی،آلمانی ،فرانسوی ،هلندی ،آمریکائی و ژاپنی با بیشترین سرمایه گذاری مشغول فعالیت می باشند.از ویژگی های ساختار صنعتی کنیا مقیاس بزرگ واحد های صنعتی و عمدتاً سرمایه بر بودن انهاست که از طریق دولت نیز شدیداً حمایت می شوند.بدین لحاظ سرمایه خارجی در توسعه صنعتی کنیا نقش مهمی داشته و هم اکنون نیز بر عهده دارد.از دهه 80 سیاست صنعتی از الگوی جایگزینی واردات به سوی آزاد سازی و توسعه واردات گرایش پیدا کرده است.بدین منظور در کنیا 5 منطقه پردازش صادرات ( مجدد ) همراه با انواع مشوق ها و معافیت ها برای جلب سرمایه های خارجی در نظر گرفته است.هم اکنون بخش صنعت در کنیا 3/16 در صد تولید ناخالص این کشور را عهده دار است.
بخش صنعتی در کنیا شامل صنایع سبک و کوچک از قبیل فرآورده های غذایی ،آسیاب برای تهیه آرد ، باغداری و گلکاری صنعتی ،و همچنین صنایع مصرفی و خانگی مثل پلاستیک ،مبلمان ، باطریسازی لباس و سیگار می باشد . کارخانه های نورد آلومینیوم و آهن و تصفیه نفتی و فر آورده های نفتی را نیز باید در این بخش نامبرد . باتوجه به کمبود منابع انرژی و برق و ناکار آمدی دستگاه اداری توسعه صنعتی در این کشور دچار مشکل و اختلال است . اما اقداماتی در زمینه توسعه صنعت و خصوصی سازی شرکت های دولتی آغاز شده است .
مراکز اصلی صنعت در کنیا،در مناطق شهری واقع در مناطق نایروبی ، مومباسا، وکیسومو ایجاد شده است.اغلب کارهای صنعتی درکنیا،وابسته به محصولات کشاورزی می باشند.
از محصولات وابسته کشاورزی می توان به گلخانه های صنعتی ، گوشت قرمز و محصولات دامی و لبنی اشاره نمود.چرم ،کاغذ،پارچه و شکر از دیگر اقلام می باشند.اگر چه کنیا از لحاظ تامین انرژی و سوخت نیازمند واردات می باشد اما فرآورده های نفتی نیز توسط پالایشگاه های موجود تولید می شوند. از جمله معادن مهم کنیا نیز می توان به معادن طلا،نقره،کربنات سدیم،سنگ،جواهر،فلوریت،روی ،سیلیس،سنگ آهن،منیزیم ،نمک،میکا و مس اشاره نمود.
صنعت گردشگری و توریست در کنیا پس از کشاورزی از دومین جایگاه در منبع درآمد خارجی بر خوردار می باشد.از جاذبه های توریستی به 24 پارک ملی وحش اشاره کرد که تحت حفاظت شدید قراردارد . از دیگر چشم اندازهای توریستی می توان به مساجد و آثار معماری اسلامی در استان ساحلی و شهرهای مومباسا و لامو ،کشتزارهای قهوه و چای در تیکا،رشته کوه های کلیمانجارو و موزه حیات وحش ،قلعه مسیح در مومباسا و سواحل دریای هند اشاره نمود.   

صادرات-صادرات اصلی کنیا چای و قهوه است که با نوسان قیمت و خشکسالی دوره ای بر در آمد های تجاری این کشور تاثیر می گذارد .مشتقات نفنی و گل و ماهی نیز از دیگر محصولات صادراتی می باشد .
واردات–واردات اصلی کنیا انواع ماشین آلات ،تجهیزات و قطعات حمل و نقل ، وسایط نقلیه ، آهن و فولاد و مواد پلاستیک می باشد .
شرکای تجاری–شرکای اصلی تجاری کینا چین ، هند ،ایالات متحده ،انگلیس ،اوگاندا و امارات متحده عربی می باشند .

 

دسته ها: آفریقا - کنیا

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.