شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

 

My title

لاويج قطعه ای از بهشت زمینی

لاويج قطعه ای از بهشت زمینی

اینجا لاویج است

بین نور و آمل، وقتی که جنگل های چمستان را از گذر پارک کشپل پشت سر می گذاری، در پس گردنه آن کوه های سرسبز به آن روستای محصور شده می رسی که در میان کوه های پردرخت و زیبایی هایش به قدری بکر و پر ابهت است، که احساس حقیر بودن به تو دست می دهد.

اینجا زمان در مقابل چشمانت متوقف می شود، چشم هایت خیره می ماند و پاهایت از حرکت باز می ایستد و فقط به یک چیز می نگری و آن قدرت نقاش چیره دستی است که اینگونه زیبایی ها را براین کره خاکی به تصویر کشیده است.

اینجا مرز ماندن و رفتن است، پرواز کردن در آسمان ها یا گم شدن در سبزه درختان. اینجا لا ویج است؛ قطعه ای از بهشت زمینی، دهستانی از چمستان نور در مازندران با بهار و تابستانی پوشیده از درختان انبوه و زمستانی سفیدپوش. طبیعتی بکر که توجه مسافران و توریست های زیادی را به خود جلب کرده است.

از تاریخ این آبادی تا دوره اسلا می هیچ نشانه یا اثر مکتوبی در دست نیست، اما قدمت تاریخ غیرمکتوب لا ویج به دوران ساسانیان و حتی قبل از آن می رسد. بقایای خرابه های متعدد و گورها و اشیا و آثار مکشوف، حکایت از تاریخی با قدمت طولا نی دارد و تصویری کم رنگ از دوران حیات تاریخی و زیست مردمان در آن منطقه را پیش چشمان گردشگران، نمایان می سازد.

از جلوه های طبیعی این منطقه، جنگل های انبوه و متراکم آن تا ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا و به خصوص درختان راش، یادگار جنگل های هیرکانی است. البته مسافران از این موهبت الهی کمتر استفاده می کنند و تنها به جنگل های حاشیه جاده، بیشه زارها و آبگرم معدنی لا ویج اکتفا می کنند و شکوه و عظمت این طبیعت بی نظیر را تنها در یک گوشه آن جست وجو می کنند. در کنار جنگل های لا ویج که از تنوع زیاد گونه های گیاهی و درختان گوناگون برخوردار است، چشمه سارانی از دل زمین نیز به بیرون می جوشد.

آنچه مسلم است این که هر ناحیه یا مکانی دارای آب و هوا و همچنین محیط جغرافیایی ویژه ای است که فرهنگ مردمان آن ناحیه در طول قرن ها تقابل و مبارزه در ارتباط با آن شکل می گیرد و به صورت آداب و رسوم، اعتقادات و باورهایشان جلوه می کند. این فرهنگ حتی در نوع خوراک و پوشاک و مسکن انسان ها نیز بی تاثیر نبوده و منطقه لا ویج هم از این نوع قاعده مستثنی نیست. رویش گیاهان و شکوفه های وحشی در بهار و تابستان، این منطقه را برای پرورش زنبور عسل و زنبورداری مساعد ساخته است، به طوری که عسل لا ویج، سوغات اصلی این دیار به شمار می آید. دامداری و دامپروری نیز از شغل های جنبی مردمان سرزمین آبگرم های معدنی است (لبنیات محلی خصوصاً پنیر و دوغ و کره محلی آن از شهرت و اعتبار خاصی در میان مسافران و توریست ها برخوردار است.) در کنار این سوغات ها هوای پاک، خوابیدن در دامن طبیعت و شنا در آبگرم های معدنی، خاطره های ماندگاری برای مسافران سفر کرده به لاویج را رقم خواهد زد. آبشارهای کوچک و بزرگ هم در طول مسیر جاده به نور، زیبایی های این طبیعت بکر الهی را دو چندان کرده است، به طوری که هر کدام از این آبشارها را می توان به عنوان یک عنصر متمایز طبیعی توریستی در این منطقه به شمار آورد، عناصری که دارای قابلیت های فوق العاده بهره برداری برای جذب جهانگردان ایرانی و خارجی است.

یکی از همین آبشارها، آبشار حرام او با مقدار فراوان آب است که از دل زمین به بیرون می ریزد، آبی خنک و گوارا که پذیرای جهانگردان و مسافرانی است که از مسیر چمستان، سفر به لا ویج را آغاز کرده اند. درباره وجه تسمیه آن چنین نقل می شود که این آب چون از ارتفاعات سوردار و از پایین دست حرم امامزاده ای که در آنجا دفن شده، به پایین سرازیر می شود، به نام «حرم او» معروف شده که به مرور زمان، به حرام او تغییر یافته است.

اما در این منطقه، بقایای گورهای گبری فراوانی هم وجود دارد که بیانگر قدمت این روستاست. ۲ نقطه اصلی تمرکز این گورها یکی در تپه های مشرف به روستای کیا کلا واقع در جنوب این روستا در مکانی موسوم به سرخمن و دیگری در گردنه بالا ترین تپه های داخلی مشرف به آبادی لا ویج، در بخش جنوبی آبادی حصلیمه است.علا وه بر وجود گورهای گبری تصور می رود که احتمالا ً آتشکده ای بر فراز این تپه نیز وجود داشته است. از جمله اشیای کشف شده به نقل از گفته های مردم این منطقه، سکه هایی است که قدمت آن به دوران ساسانیان می رسد و نیز زینت آلا ت زرین و سیمین مشتمل بر گردنبندها، گوشواره ها، دستبندها و قبضه هایی از شمشیرهاست.

شکی نیست که ایران، بهشت جهانگردان است، سرزمین ۷ اقلیمی که هرچه به گوشه و کنارش سفر کنی باز هم مکان های ناشناخته و بکری وجود دارد که از دیدن مناظرش، لذت وصف ناشدنی به تو دست می دهد. لا ویج هم یکی از این بهشت های زمینی است، اکوسیستمی بی نظیر که قطعاً توانایی جذب جهانگردانی بیش از اینها دارد.وجود پارک جنگلی کشپل، آبشار حرام او، جاده های جنگلی، آبگرم معدنی لاویج، سوردارف جنگل اوسیونگ، ییلا ق زیبای ایزوا و منطقه ییلا قی میرخمند در کنار فاصله نیم ساعته تا ساحل دریای کاسپین، قطعاً توجه و نظر ویژه ای را طلب می کند. امکانات کامل و بهتر رفاهی توریستی در کنار این هدیه های خداوندی، مسلماً منبع ارزآوری دیگری برای ایران ما خواهد بود.

 

 

منبع:‌http://www.aftabir.com

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.