شماره تلفن تماس با ما

051-34227301

نکات ضروری در سفر به تبّت

نکات ضروری در سفر به تبّت
اکثر تبتی‌ها ازنظر غربی‌ها افرادی بسیار سنتی هستند، بنابراین مؤدبانه‌تر است که همیشه لباس‌های بلند به تن کنید. حواستان باشد که ممکن است ارزش‌های فرهنگی شما با محلی‌ها متفاوت باشد. این تفاوت‌ها می‌تواند شامل مفهوم مختلف زمان، حریم شخصی، ارتباطات و ... باشد که نه اشتباه هستند و نه در مرتبه‌ی پایین‌تر قرار دارند، بلکه صرفاً متفاوت هستند.

ملاحظات فرهنگی

حواستان باشد که ممکن است ارزش‌های فرهنگی شما با محلی‌ها متفاوت باشد. این تفاوت‌ها می‌تواند شامل مفهوم مختلف زمان، حریم شخصی، ارتباطات و ... باشد که نه اشتباه هستند و نه در مرتبه‌ی پایین‌تر قرار دارند، بلکه صرفاً متفاوت هستند. تلاش زیاد در جهت احترام گذاشتن به رسوم محلی و اختلافات فرهنگی، زمانی که در تبت قرار دارید، موجب افزایش تعامل شما با محلی‌ها و احترام متقابل بین شما و آن‌ها می‌شود. 

پوشش مناسب

اکثر تبتی‌ها ازنظر غربی‌ها افرادی بسیار سنتی هستند، بنابراین مؤدبانه‌تر است که همیشه لباس‌های بلند به تن کنید (چه دختر و چه پسر). اگر در مناطق روستایی یا منطقه بارخور در لهاسا شلوارک بپوشید، قطعاً مورد هجمه نگاه‌های عجیب قرار خواهید گرفت. زنان باید دامن شلوارهای بلند بپوشند. پیراهن‌ها نباید بدن نما باشد و زنان باید از سوتین استفاده کنند. متأسفانه، بسیاری از گردشگران این هنجارهای فرهنگی را نادیده می‌گیرند و در حالی در شهر و روستا ظاهر می‌شوند که شلوارک یا لباس‌های تابستانی بدن نما به تن دارند. این لباس‌ها در عین راحتی مناسب این منطقه، به ویژه بازدید از صومعه‌ها نیست. از این که سایر اعضای گروه را از پوشش مناسب صومعه‌ها مطلع کنید خجالت نکشید، شاید آن‌ها از آداب و ملاحظات فرهنگی منطقه بی اطلاع باشند.

عکاسی

اکثر تبتی‌ها با این موضوع که کسی از آن‌ها عکس بگیرد مشکلی ندارند اما بهتر است قبل از این کار اول از آن‌ها اجازه بگیرید. بعضی از محلی‌های متهور ممکن است بخواهند بابت عکسشان از شما پول دریافت کنند. هیچ وقت فکر نکنید که پول دادن به افراد عادی بابت عکاسی از آن‌ها کار پسندیده‌‌ای است (کار چندان شایسته‌‌ای نیست) و هرگز از کسانی که مایل نیستند عکس بیندازند، عکاسی نکنید. بسیاری از تبتی‌های ساکن مناطق روستایی تجربه عکس‌های فوری رادارند، پس بهتر است به آن‌ها توضیح دهید که دوربین دیجیتال شما عکس‌ها را همان لحظه چاپ نمی‌کند. اگر به آن‌ها قول می‌دهید که عکس‌ها را برایشان ظاهر و چاپ کنید، بهتر است به قول خود وفادار باشید. حواستان را کاملاً جمع کنید که چه جاهایی می‌توانید و چه جاهایی نمی‌توانید عکس بگیرید. عکاسی در مکان هایی نظیر داخل صومعه‌‌ها، مکان خاک سپاری آسمانی و اطراف پایگاه‌های نظامی ممنوع است.

گدایان

پول دادن به گدایان رفتاری سخاوتمندانه تلقی می‌شود و در جامعه تبت امری پذیرفته است. اغلب اوقات مسافرانی را در کنار جاده مشاهده می‌کنید که به سمت لهاسا یا کوه کلی اش درحرکت هستند. آن‌ها سفر خود را از راه صدقه و خیرات بیمه می‌کنند. دادن غذا و پول به این افراد جسور عملی شایسته است. البته به ویژه در شهرها مسافران و راهبان زورگویی را پیدا می‌کنید که ممکن است مشروعیت نداشته باشند. همچنین برخی افراد بزرگ سال و کودکان فرصت طلب را در مکان‌های گردشگری معروف خواهید دید. لطفاً تسلیم خواسته‌های آن‌ها نشوید. تشویق به گدایی در این زمینه کار پسندیده‌‌ای نیست و موجب وابستگی آن‌ها می‌شود. اهدای شکلات یا خودکار به این دسته کودکان نیز منجر به تعامل ناسالم گردشگران و کودکان می‌شود و گردشگران ازنظر کودکان منبع اعانه رایگان به حساب می‌آیند. اگر قصد کمک دارید، سازمانی مستحق نظیر مدرسه یا یتیم خانه پیدا کنید و پول خود را به آنجا اهدا کنید تا به طور صحیح برای افراد واقعاً نیازمند استفاده شود.

بازدید از صومعه ها

اکثر صومعه‌ها پذیرای بازدیدکنندگان هستند. صومعه‌های شهری بزرگ‌تر برای بازدید گردشگران مهیا شده‌‌اند و هزینه‌ی ورودی در هم آنجا اخذ می‌شود. طی برخی ایام مشخص سال، نظیر زمان کناره گیری و انزوا، برخی از صومعه‌های شرق تبت ممکن است هیچ بازدیدکننده‌‌ای را نپذیرند. مرکز تبت هیچ محدودیتی ازنظر ورود زنان به صومعه‌ها ندارد، در حالی که برخی کلیساهای کوچک ممکن است زنان را به داخل راه ندهند. بازدید از صومعه‌ها اغلب یکی از مهیج‌ترین تجربیات مسافران در تبت است. زمانی که وارد صومعه می‌شوید بهتر است لباس هایی ساده به تن کنید، لباس هایی مثل شلوار بلند و پیراهن یا تاپ هایی که بدن نما نباشند. کلاهِ خود را هنگام ورود به صومعه همیشه بردارید، اما لازم نیست که کفش‌های خود را همیشه دربیاورید. می‌توانید از راهنمای خود یا راهبی که سرپرست آنجاست بپرسید. سیگار کشیدن در داخل یا اطراف صومعه کار پسندیده‌‌ای نیست. در مرکز تبت مرسوم نیست که تمام شب را داخل صومعه سپری کنید. البته در مناطق روستایی دوردست‌تر یا در شرق تبت می‌توانید شب را داخل صومعه بگذرانید. صومعه‌ها هتل نیستند و راهبان نیز اغلب برای جا دادن به شما به دردسر می‌افتند. ممکن است کسی از شما درخواست حق الزحمه نکند اما بهتر است که خودتان مبلغی را تقدیم کنید، به ویژه اگر به شما آب و غذا هم داده شده است.

بازدید از خانه ها

دعوت شدن به خانه یا چادر کسی برای صرف چای یا غذا امری عادی است. فرهنگ تبتی حتی در دوردست‌ترین و نامناسب‌ترین شرایط زندگی هم به مهمان نوازی شهرت دارد. در حقیقت نپذیرفتن مهمان نوازی تبتی‌ها کار مشکلی است. خانواده‌ها شمارا به داخل خانه دعوت می‌کنند، در جای مخصوص می‌نشانند و با فنجانی چای کره‌‌ای از شما پذیرایی می‌کنند. مؤدبانه است که از فنجان‌های زیادی که برای پذیرایی شما آورده می‌شود سرباز زنید اما میزبآن همچنان اصرار دارد که فنجان‌های زیادی بنوشید. اگر واقعاً میلی به چای اضافه ندارید، دست خود را روی فنجان بگذارید و مانع ریختن چای شوید. در روستاهای دوردست مشاهده خواهید کرد که کودکان و بزرگ سالان به یک نسبت کنجکاو هستند و در حالی که دزدی چندان رایج نیست، توصیه می‌شود که متعلقات خود را داخل کوله پشتی خود به درستی پنهان کنید. این نوع تعاملات جایی اتفاق می‌افتد که راهنمای سفر ارزش بالایی دارد و کاری می‌کند که سفر مهیجی را تجربه کنید، در مورد فرهنگ تبتی‌ها مطالبی یاد بگیرید و فرهنگ خود را نیز به آن‌ها یاد دهید. اگر این فرصت نصیبتان شد که در خانه‌‌ای محلی اقامت کنید، بهتر است مبلغی را بابت غذا و پذیرایی به آن‌ها تقدیم کنید. حتی بهتر است که قبل از ماندن این مبلغ را تقدیم کنید تا هیچ گونه سوءتفاهمی پیش نیاید. خارجی‌ها در منطقه خودمختار تبت معمولاً اجازه اقامت در اقامتگاه‌های محلی را ندارند اما در شرق تبت (خام و امدو) اقامتگاه‌های خانگی‌‌ای را مشاهده خواهید کرد که خیلی خوش سلیقه برای خواب و صبحانه مجهز شده‌‌‌اند.

نکاتی درباره خرید در تبت

فرهنگ چانه زدن در تبت بسیار رایج است. اگر قصد دارید به تنهایی خرید کنید، چانه زدن را فراموش نکنید. معروف‌ترین مرکز خرید در لهاسا بازار بارخور است که می‌توانید نقاشی، صنایع دستی، جواهرات و اشیای مذهبی را در آنجا پیدا کنید. با خوردن در رستوران‌ها و خرید از مغازه‌های محلی از اقتصاد محلی حمایت کنید. در صورت امکان، صنایع دستی و کارهای هنری را مستقیماً از خود هنرمندان بخرید اما از خرید حیوانات وحشی یا سایر فراورده‌های به دست آمده از گیاهان و حیوانات درخطر اجتناب کنید. اکثر بازارهای میدان بارخور توسط تبتی‌ها اداره می‌شود. بسیاری از مغازه‌های بزرگ‌تر که به فروش تانگکا، فرش و جواهرات مشغول هستند، ممکن است توسط خود تبتی‌ها اداره نشوند البته کارگران آن‌ها تبتی هستند.

اگر مورد آزار دست فروشان خیابانی قرار گرفتید، نیازی به عصبانیت و پرخاش نیست. پاسخ قطعی و محکم «نه» شما مفهوم بی علاقه بودن به خرید را به آن‌ها منتقل خواهد کرد.
گفتگو با مردم در خانه: با توجه به اینکه قصد دارید از چیزهایی نظیر رایانه دوری کنید و از سفر خود در تبت لذت ببرید، یافتن راهی برای تماس با خانواده و دوستان خود در وطن امری ضروری است. اکثر شهرها نظیر لهاسا و شیگاتسه دارای کافی نت هستند و شما می‌توانید قبل از رفتن به مناطق دوردست به خانواده یا دوستان خود ایمیل بفرستید یا ایمیل دریافت کنید. می‌توانید از تلفن‌های عمومی استفاده کنید که هزینه آن‌ها بسیار ارزان و فقط 10 سنت به ازای هر دقیقه است. اگر نیاز دارید که تماس‌های بیشتری را پاسخگو باشید، خرید سیم کارتی محلی برای تلفن همراه خود (می توانید حتی تلفنی ساده به قیمت 500 یوآن بخرید) بهترین گزینه است. خوشبختانه تلفن‌های همراه در اکثر شهرهای بزرگ و حتی روستاهای اطراف لهاسا نیز آنتن دهی دارند. شرکت تلفن همراه چین (اساساً شرکت مخابرات چین و شرکت تلفن همراه چین) همواره در حال نصب دکل‌های بیشتر تلفن همراه هستند. شما می‌توانید شماره تلفن همراه راهنمای خود را به خانواده تان بدهید تا در صورت نیاز با شما تماس بگیرند. تماس گیرنده‌های سانسور اطلاعاتی را فراموش نکنید و حواستان به مطالبی که پشت تلفن می‌گویید یا می‌شنوید باشد.

 

دسته ها: چین و تبّت

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.